استاد روابط بین‌الملل «کالج واسر» نیویورک معتقد است که با وجود سدی مانند کنگره گزینه نظامی برای مداخله در خاورمیانه وجود ندارد.

به گزارش پرس شیعه به نقل از تسنیم، پروفسور «رابرت بریگهام» استاد کالج واسر در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران تسنیم (پویا) به تأثیر انتخابات پیش رو در سیاست خارجی ایالات متحده پرداخت و گفت: نامزدهای جمهوری‌خواه به‌خلاف نظر حامیان دموکرات اوباما تصور می‌کنند که توافق با ایران، بدترین معامله ممکن بوده که آمریکا به آن رسیده است. آنها معتقدند که نمی‌توان با مذاکرات، مسئله هسته‌ای ایران را حل‌وفصل کرد و درواقع پشتیبانی از این مذاکره غیرممکن است. «ترامپ» و حامیان او، بارها به این مذاکرات حمله کرده‌اند و آن را غیرمعقول دانسته‌اند، حتی «ترامپ» در سخنرانی گفت که در صورت پیروزی، از کمک به ایران جلوگیری خواهد کرد. وقتی حرف‌های او به واقعیت نزدیک‌تر می‌شوند که بخش قابل‌توجهی از دارایی‌های بلوکه‌شده ایران در ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود. اگر نامزدی از جمهوری‌خواهان پیروز انتخابات پیش رو شود، دور از انتظار نیست که کنگره هم با نظر او همراه شود.

او سناریوی محتمل‌تر را پیروزی نامزدی از حزب دموکرات دانست و ادامه داد: در سناریوی محتمل‌تر، یک دموکرات پیروز انتخابات پیش رو خواهد شد. به‌هرحال اگر پیروزی را از آن حزب دموکرات بدانیم این باعث می‌شود تا آن ها بتوانند در مجلس نمایندگان و سنا امتیازاتی را به دست آورند و از آن محتمل‌تر حمایت از توافق هسته‌ای خواهد بود. در این صورت روابط میان ایالات متحده آمریکا و ایران به‌سوی بهبود پیش می‌رود.

نویسنده کتاب «حقوق بشر و سیاست خارجی ایالات متحده در زمان کلینتون» به تحولات ناشی از نتایج انتخابات آمریکا در خاورمیانه پرداخت و گفت: نامزدهای جمهوری‌خواه بارها اعلام کرده‌اند که در صورت پیروزی در انتخابات از مداخله نظامی علیه داعش استفاده می‌کنند. در واقع سناریوی امکان‌پذیر آن است که حتی اگر نامزد جمهوری‌خواهان پیروز شود نباید نقش کنگره را نادیده گرفت، چراکه به‌وضوح می‌توان اذعان کرد که کنگره چنین مجوزی را برای مداخله نظامی در خاورمیانه به آنها نخواهد داد.

او ادامه داد: بنا بر قانون اختیارات جنگی ایالات متحده آمریکا، رئیس‌جمهوری تنها برای یک دوره کوتاه زمانی که معمولاً حدود بین شصت تا نود روز تعریف می‌شود، می‌تواند سربازان آمریکایی را بدون مجوز کنگره در مداخله‌ای نظامی وارد کند. در پایان این دوره، رئیس‌جمهوری به تصمیم و قطعنامه‌ای از سوی کنگره نیاز دارد تا عملیات نظامی را ادامه دهد، لذا عدم مجوز کنگره به‌معنای عدم‌مداخله در خاورمیانه خواهد بود. از طرفی این احتمال وجود دارد که دموکرات‌ها برخی از کرسی‌های مجلس نمایندگان و سنا را در اختیار بگیرند و در این صورت خیلی بعید به نظر می‌رسد که رئیس‌جمهوری حتی از جمهوری‌خواهان بتواند راهکار نظامی را با نیروهای زمینی ایالات متحده علیه داعش صورت دهد.

بریگهام همچنین به نتایج احتمالی نقض آتش‌بس از سوی داعش پرداخت و گفت: ایالات متحده همچنان از نیروی هوایی خود برای تحمیل آسیب‌های جدی به نیروهای داعش استفاده می‌کند اما درصورتی‌که داعش دست به نقض آتش‌بس بزند احتمال اینکه شاهد ائتلاف نظامی روسی ــ آمریکایی علیه داعش باشیم زیاد است.

او به موضع نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری نسبت به مسئله سرزمین‌های اشغالی پرداخت و افزود: در مورد سرزمین‌های اشغالی رفتارها و عکس‌العمل‌های مختلفی از سوی هر یک از نامزدهای ریاست جمهوری مطرح شده است؛ اما باید اعتراف کرد که به‌احتمال‌زیاد هیچ‌یک از نامزدهای جمهوری‌خواه به تغییر سیاست آمریکا مایل نیستند. همین رفتار را می‌توانیم در شعارهای انتخاباتی «کلینتون» هم ببینیم. در این میان «ساندرز» کمی متفاوت‌تر به نظر می‌رسد چراکه او به تغییر در سیاست‌های اعمالی آمریکا در سرزمین‌های اشغالی و کرانه باختری و نوار غزه پرداخته است، هرچند که چنین چیزی در عمل بعید به نظر می‌رسد.

استاد سیاست خارجی کالج واسر ادامه داد: جنبش‌هایی در این میان دیده می‌شود که حاکی از بازگشت به «پیمان اسلو» است. این مسئله زمانی بیشتر قابل‌طرح است که می‌توان تهدیدهایی را از سوی داعش متوجه فلسطین دانست. آنچه برای من سؤال ایجاد کرده این است: چه اتفاقی افتاده که هیچ‌کدام از نامزدهای ریاست جمهوری جدا از جهت‌گیری‌های سیاسی‌های موجود در ایالات متحده، به سیاست‌های اعمالی خود در خصوص جنبش‌ها و گروه‌های درون سرزمین‌های اشغالی نپرداخته‌اند؟

او در خصوص تأثیر احتمال لغو برجام و واکنش طرف‌های اروپایی گفت: فکر نمی‌کنم حتی رئیس‌جمهوری از حزب جمهوری‌خواه بدون حمایت از سوی کنگره، قادر به لغو توافق هسته‌ای با ایران باشد. علاوه بر این کنگره خود حامی پیشبرد برجام است و از آن حمایت می‌کند؛ اما اگر تصور کنیم که این اتفاق بیفتد و برجام لغو شود، بی‌شک متحدان اروپایی ایالات متحده آمریکا، فشار زیادی بر آمریکا اعمال می‌کنند تا توافق را حفظ و پشتیبانی کند.