وقتی سران یک کشور امکان هرگونه اعتراف و نقد را از مردم خود سلب کرده و مجازات اظهار نظر مخالف را اعدام در نظر می‌گیرند، چگونه می‌توانند مدعی ترویج دموکراسی شده و به دنبال دفاع از آزادی باشند؟

به گزارش پرس شیعه؛ وقتی سران یک کشور امکان هرگونه اعتراف و نقد را از مردم خود سلب کرده و مجازات اظهار نظر مخالف را اعدام در نظر می گیرند، چگونه می توانند مدعی ترویج دموکراسی شده و به دنبال دفاع از آزادی باشند به ویژه اینکه اعدام شیخ نمر باقر النمر گواه روشنی بر این رویکرد سران سعودی است.

این بخشی از سخنان سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله لبنان است که با کلمات روشن و ساده به طور خلاصه وضعیت انسانی و موضوع آزادی ها را در سرزمین آل سعود به تصویر کشید.

اعدم در انتظار کسانی که لب به شکایت می‌گشایند

در سرزمین عربستان نقد، اعتراض و بحث و بررسی ممنوع است و هر کس لب به شکایت بگشاید، اعدام می شود.

این عربستان است که سران آن مدعی ترویج دموکراسی در منطقه بوده و به دنبال دفاع از آزادی ها در آن است حال آنکه اعدام شیخ نمر با محکومیت گسترده و بسیار بسیار آشکار روبه رو شد.

سران سعودی تحمل شنیدن صدای مخالف را ندارند

مقامات سعودی که مدعی حمایت از آزادی ملت ها و ترویج دموکراسی هستند، نمی‌توانند هیچ صدای مخالف یا منتقد سیاسی را تحمل کنند تا جایی که باید پرسید در این شرایط و در پرتو قدرت دولت سعودی آیا کسی هست که صدای خود را بالا برده و حق را به زبان آورد؟

آیا کسی هست که موضع خود را با آزادی کامل و در تعارض با دیدگاه طبقه حاکم و اطرافیان آن به زبان آورد؟ در این صورت چه سرنوشتی در انتظار آن خواهد بود؟

پاسخ به این سوال روشن است و خون آیت الله شیخ نمر باقر النمر به نوبه خود پاسخی به این سوال است تا جایی که پرواضح است که عربستان به کشتار و سرکوب هر کس که دیدگاه خود را بیان کرده و در تلاش برای احقاق حقوق طبیعی و سیاسی و مدنی خود برآید، متوسل می شود.

جرم شیخ نمر چه بود؟

آیا شیخ نمر مردم را به تقسیم کشور فرا می خواند که حکم ظالمانه اعدام در مورد او به اجرا گذاشته شد؟

هر چند مسئولان سعودی مدعی شدند که قانون کشور در مورد شیخ نمر به اجرا گذاشته شد، اما باید پرسید کدام قانون؟ آیا این سران سعودی نبودند که با تمام درخواست ها برای آزادی او مخالفت کرده و تمام قوانین حقوق بشری را در مورد او زیر پا گذاشتند و با این کار در صدد شعله ور کردن فتنه مذهبی و طایفه ای برآمدند ؟

اعدام شیخ نمر، نقض تمام عیار حقوق بشر

در همین ارتباط «حسن جونی» کارشناس قانون بین الملل تاکید کرد که جنایت اعدام شیخ نمر نقض تمام قوانین و منشورهای بین المللی مدافع حقوق بشر و آزادی های مدنی است.

به گفته او این جنایت چه از نظر اجرا و ماهیت و نیز دلایل ارائه شده، نقض قانون است و نه انسانیت و نه هیچ دینی بر آن مهر تایید نمی زند.

جونی افزود: چنین مجازات ها و جنایت هایی که عربستان به اجرا گذاشته و می گذارد، به ویژه سربریدن‌ها و اعدام به ضرب گلوله در هیچ کشوری دیده نمی شود به ویژه اینکه این مجازات در حق کسی به اجرا گذاشته شد که تنها گناه او اظهار عقیده بود.

وی ادامه داد جهان امروز در تلاش برای لغو مجازات اعدام است در حالی که عربستان به بدترین شکل آن را به اجرا در می آورد.

این کارشناس قانون بین الملل همچنین اظهار داشت، به هیچ وجه نمی توان دلیلی را که شیخ نمر به جرم آن اعدام شد، پذیرفت در نتیجه باید پرسید جرم وی چه بود؟

وی تاکید کرد: آنچه شیخ نمر انجام داد کاری است که تمام انسان های آزاده جهان در طول تاریخ انجام داده اند به ویژه اینکه وی یک مبارزه صلح طلب بود و هیچ گاه محرک کشتار و فتنه انگیزی نبود.

جونی اظهار داشت: هیچ تناسبی بین اتهام های وارده به شیخ نمر و حکم اعدام وجود نداشت تا جایی که باید پرسید آیا محاکمه او عادلانه بود؟ آیا محاکمه او به شکل علنی برگزار شد؟ آیا وکیل مدافع داشت؟ آیا از حق دفاع برخوردار بود؟

در پاسخ باید گفت: خیر و پرواضح است که حقوق بشر در حق او نقض شد.

دفاع از تروریسم به اسم ترویج دموکراسی

وی همچنین تاکید کرد، درست است که شیخ نمر یک شهروند سعودی است اما باید پرسید آیا مسئولان سعودی حق دارند شهروندان خود را به دلایل ساده یا همان ابراز عقیده از دم تیغ بگذرانند آن هم در حالی که خود به بهانه دموکراسی و در واقع به انگیزه دفاع از تروریسم و گروههای مسلح در سوریه و عراق و سایر کشورها دخالت دارند؟

عربستان به دنبال فتنه انگیزی در منطقه

با این توضیحات باید گفت که کشورهای عرب حوزه خلیج فارس باید با تکیه بر عقل و منطق در صدد مهار عربستان برآمده و مانع فتنه انگیزی و نقشه های تحریک آمیز آن شوند و کسانی که مدعی در پیش گرفتن میانه روی هستند باید به این نکته توجه داشته باشند که عربستان با مسدود کردن تمام روزنه هایی که می تواند موجب گفت وگو و حل مسالمت آمیز بحران ها شود به دنبال فتنه انگیزی است.