حضرت آیت الله العظمی بهاءالدینی رحمه الله علیه پیرامون نماز شب و تهجد چنین فرمودند: بنده از نوجوانی به روزه و نماز شب علاقه مند بودم…

به گزارش پرس شیعه؛ حضرت آیت الله العظمی بهاءالدینی رحمه الله علیه پیرامون نماز شب و تهجد چنین فرمودند: «بنده از نوجوانی به روزه و نماز شب علاقه مند بودم سال های بسیاری با آنها انس داشته ام که منشأ آثار و خیرات فراوانی برایم بوده اند. اولین باری که ارواح علمای بزرگ به سراغ ما آمدند، هنگامی بود که از شدت روزه فشار سختی را تحمل می کردم، حتی افرادی چون امام خمینی رحمه الله علیه توصیه به ترک روزه می کردند، اما آثار و برکات آن بسیار بود و علاقه فراوانی به آنها نشان می دادم.
به تهجد و نماز شب نیز عشق و علاقه ای زیاد در خود احساس می کردم به طوری که خواب شیرین در برابر آن بی ارزش بود. این شور و عشق به حدی بود که گاهی خود به خود هنگام اقامه نماز بیدار می شدم و در شب هایی که خسته بودم دست غیبی مرا بیدار می کرد.
یادم هست در سال ۱۳۶۵ شمسی که بیمار بودم و در اثر کسالت، ضعف شدیدی پیدا کردم، بر آن شدم که در آن شب تهجد را تعطیل کنم، چون توان آن را در خود نمی دیدم، اما در سحر همان شب حاج آقا روح الله خمینی را در خواب دیدم که می گوید: «بلند شو و مشغول تهجد باش» در آن شب به خاطر سخنان ایشان مشغول نماز شب شدم.
البته تأثیر روزه و نماز با دست کشیدن از گناه و دوری از محرمات حاصل می شود؛ والّا روزه ای که تنها گرسنگی باشد و نماز شبی که فقط بیداری و پس از آن گناهان گوناگون و یا فخر و تکبّر و خودنمایی، هیچ ارزشی ندارد».
(جلوه های جاودانه: ص۹۷)