ما هر روز می توانیم عید داشته باشیم هر روز می‌توانیم جزء ضیوف‌ الرحمان باشیم یا جزء میزبانان خدا باشیم. انسانی که در این حال باشد هرگز خسته نمی شود.

به گزارش پرس شیعه؛ به مناسبت ایام نوروز، گفتاری از درس اخلاق آیت الله جوادی آملی در پی می آید؛

آیت الله جوادی آملی با اشاره به حدیثی از حضرت امیرالمومنین(ع) درباره ارتباط عدم ارتکاب گناه با نشاط حاصل از عید بیان داشت: وجود مبارک امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «کُلُّ یَوْمٍ لاَ یُعْصَی اللَّهُ فِیهِ فَهُوَ عِیدٌ» هر روز که معصیت خدا نشود آن روز عید است. بنابراین ما هر روز می‌توانیم عید داشته باشیم هر روز می‌توانیم جزء ضیوف‌الرحمان باشیم یا جزء میزبانان خدا باشیم که جمع هر دو نیز ممکن است. انسانی که در این حال باشد هرگز خسته نمی‌شود.

وی با طرح این پرسش که چرا ما در روز عید خوشحالیم و نشاطی نصیب ما می‌شود؟ افزود: همان حال را انسان در هر روز می‌تواند داشته باشد اگر در هر روز انسان بتواند عید داشته باشد یعنی سالی ۳۶۵ نوروز داشته باشد خسته نمی‌شود چون هر لحظه تازه است چرا که کسی خسته می شود که ساکن است. می‌گویند آب وقتی جریان ندارد بو می‌گیرد اما آن‌که ثابت است هر لحظه در نشاط است. چرا بهشتی‌ها خسته نمی‌شوند؟ واگر میلیون‌ها سال بمانند احساس خستگی نمی‌کنند؟ برای اینکه انسان در بهشت ثابت است نه ساکن. انسان می‌تواند در دنیا به مقام ثبات برسد. اگر گفته شد ﴿أَلاَ بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ﴾ طمأنینه همین است.

این مرجع تقلید گفت: شخصی آمد حضور مبارک پیغمبر(ص) عرض کرد که ما نمی‌دانیم بِرّ چیست اثم چیست،چه چیزی گناه است چه چیزی نیکی است؟ ـ آنکه در روایت است همین دو عنوان بِرّ و اثم است ـ وجود مبارک پیغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «البرّ ما اطمأنّت به الصدر و الإثم ما تردّد فی الصدر و جال فی القلب و إن افتاک الناس و افتوک» ببین قلبت چه می‌گوید؟ اگر قلبت ناآرام بود این را نپذیرفت بدان این اثم و گناه است. خب این مقام برای انسان هست این برای کسی است که یا مهمان خدا باشد یا میزبان او؛ اگر مهمان خدا بود یا میزبان خدادر حرم دلِ او این اوهام و خیالات راه ندارد وقتی اوهام و خیالات راه نداشت قلب آرام می‌گیرد می‌‌شود ثابت نه ساکن، وقتی ثابت شد، آرام شد صاحب نفس مطمئنّه می‌شود لذا وجود مبارک حضرت امیر(سلام الله علیه) فرمود: هر روزی که انسان گناه نکند برای او عید است چون «عاد إلی مبدئه» رجوع کرده، اگر گناهی در آن روز نباشد انسان آرام است. ما هر وقت احساس ناامنی کردیم احساس خستگی کردیم معلوم می‌شود یک‌جا مشکل داریم باید آن را حل کنیم.