همسر مرحوم آیت الله میرزا جواد تهرانی(ره) از سادات علویه بود؛ علاوه بر احترام زیادی که آقا برای ایشان قائل بودند، هر وقت هم که فرصت یاری می نمود در خانه یار و کمک کار ایشان بودند؛ اساسا” ایشان به کسی زحمت نمی داد مخصوصا” در امور شخصی خویش؛ تا آنجایی که می توانستند و قدرت و توان داشتند، خودشان انجام می دادند، تا آنجا که از همسر خود نمی خواستند که مثلا لباس هایشان را بشویند، بلکه این همسر شان بود که با توجه به اخلاق مرحوم آقا، از ایشان می خواستند که لباس هایشان را برای شستن، در اختیار ایشان بگذارند.
و باز هم به سادگی حاضر نمی شدند ، در برخی اوقات نیز دیده می شد که جارو به دست گرفته و حیاط منزل را جاروب می زنند و این در حالی بود که راه رفتن با عصا برایشان مشکل بود!

(منبع: سراج نت)