یکی از اندیشمندان الازهر مصر با اشاره به تکفیر غلاه خاطر نشان کرد که جمهور اهل سنت تکفیر و کشتار شیعیان را جایز نمی‌دانند.

به گزارش پرس شیعه؛ عبدالرؤوف مبارک جمعه محقق کتاب «القول الحسن فیما یستقبح و عما یسن» نوشته عبدالجلیل طباطبایی شافعی تاکید کرد که مراد از روافض در این کتاب که به«غلاه» توصیف شده‌اند، شیعیان نبوده همانگونه که دعوت به کشتار شیعیان دارای ضعف سندی است و با مسلک جمهور فقهای اهل سنت در تعارض است.

وی در مقاله‌ای با عنوان «برائت سید عبدالجلیل طباطبایی و جمهور اهل سنت از تکفیر شیعیان» نوشت که مراد مولف کتاب از غلاه کسانی هستند که در زمان حیات نویسنده ظهور پیدا کرده و بعدها به بابیه معروف شدند. این کتاب دو سال پس از اعدام رهبر بابیه در تبریز نوشته شده است و امامیه در اقدامی شایسته و صحیح اقدام به کشتن این زندیق کرده و حد ارتداد را بر وی اجرا کردند.

جمعه با اشاره به مساله جواز قتل شیعیان که در این کتاب مطرح شده است، افزود: اخباری که مولف بدان استناد کرده از حیث سند ضعیف بوده و نه تنها در مساله حلال و حرام نمی‌توان به اینگونه احکام استناد کرد در مساله قتل و کشتار بی‌شک این حکم جاری است علاوه بر آنکه چنین فتوایی با مسلک جمهور فقهای اهل سنت در تعارض است.

محقق و پژوهشگر الازهر مصر ادامه داد: بر فرض صحت چنین روایاتی باید این احادیث را تاویل برد به این صورت که منظور از روافض، غلاه هستند و از آنجایی که غلاه کافر و مشرک بوده پس بالاجماع کشتارشان جایز است. همچنین می‌توان اینگونه تفسیر کرد که اگر این افراد اعتقاد خود را اظهار کرده و یا آن را اعلام نموده و پس از بازداشت و تحویل به حاکم شرع توبه نکردند به قتل برسند.

این عالم اهل سنت تصریح کرد: علمای اهل سنت به درستی می‌دانند که شیعیان به گروه‌های مختلفی تقسیم شده و در دیدگاه با یکدیگر متفاوت هستند. اشعری هیچگاه شیعیان اثنی عشری را در زمره غلاه قرار ندادند بلکه میان این دو فرق گذاشته‌ است و این مسلک را بعد از وی تبعیت کرده‌اند.

وی خاطر نشان کرد: شیعیان با تفاوت فرقه‌ای و مذهبی در چهار دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول تشیع بدون غلوّ است که این افراد مسلمان بوده و در ضمن اهل سنت درج می‌شوند. دوم تشیّع همراه با کمی اغراق که آنان نیز مسلمان بوده اما از تعریف اهل سنت خارج هستند. سوم رافضی‌ها که آنان نیز تا زمانی که به تکفیر صحابه روی نیاورند، مسلمان بوده اما از اهل سنت به شمار نمی‌آیند. دسته چهارم روافض غلوّی هستند که آنان از چهارچوب اسلام خارج هستند هرچند که غلو در مساله خاص منجر به خروج از اسلام نشده و هر مساله‌ای حکم شرعی خاص خود را دارد.