بی معرفتی است که وقتی زمین این چنین کریمانه و به امر الهی ما را سامان داده و چون مادر ما را در دامن خود می پروراند، گستاخانه بر روی آن گام نهیم و یادی از مدیر و مدبر عالم نکنیم.

به گزارش پرس شیعه، متن زیر یادداشت کوتاهی است که در پی زلزله اخیر در کرمانشاه توسط حجت الاسلام علی نصیری، رئیس مؤسسه معارف وحی و خرد نوشته شده و در اختیار ما قرار گرفته است؛

حادثه زلزله اخیر در کرمانشاه که با مرگ غمبار و زخمی شدن شماری قابل توجه از هموطنان عزیز همراه شد، مثل همه رخدادهایی از این نوع نگاه ها را متوجه خود می سازد.

بسته به نوع عینکی که به چشم ها زده ایم، هر یک نگاهی خاص و تفسیری مخصوص از آن ارائه می کنیم؛ عده ای از بعد عاطفی به آن می نگرند و با دیدن صحنه های تلخ اشکشان جاری می گردد که حقا سزاست‌. عده ای از منطر علمی و دانش زمین شناسی آن را مورد بررسی قرار می دهند نگاه آنان به گسل زاگرس است و این که آیا البرز نیز در معرض چنین آسیبی هست یا نه؟ شماری از منظر سیاسی که عموماً بدترین نگاه است؛ به آن توجه دارند؛ مثل این که بگویند: بنگرید مسکن مهر چقدر آسیب پذیر است یا این که ببینید دولتمردان امروزین چه کوتاهی ها که ندارند! گروهی از منظر اخلاقی به تحلیل آن روی می آورند که تحلیلی است ناظر به رویکرد مهربانانه و کریمانه ملت و دولت در همدلی و همراهی با مصیبت دیدگان.

بگذارید ما از منظری که بیشتر خود می پسندیم، به این رخداد نگاهی بیاندازیم؛ یعنی منظر معرفتی.

در اخبار آمده بود که این بزرگترین زلزله تاریخ غرب کشور است و زلزله ای با ابعاد کمتر در حدود هشتصد سال پیش رخ داده است.

معنای این سخن آن است که مردم این سامان هشتصد سال آسوده زیستند و هرگز در تاریخ خود چنین شدت زلزله را نیازمودند.

راستی آیا جز آن است که بیشتر نقاط زمین چنین است؟!

زمین با حجم و وزنی بسیار فراتر از حد تصور و در حالی که در درون خود مواد مذابی با حرارتی بیش از چهار هزار درجه و در حالی که در ثانیه بیش از سی کیلومتر در حرکت است، این قدر ایمن و امن و بی منت ساکنان خود را بر دوش خود حمل می کند.

راستی، چقدر فرصت کرده ایم دست قدرت، رحمت و علم الهی را در تنها کره قابل سکونت؛ یعنی زمین در نگریم؟!

چرا قرآن فرمود: ربنا وسعت کل شئ رحمه و علما

به آیه ای که به هنگام زلزله خوانده می شود، توجه فرموده اید؟

این بیت درس ها با خود دارد:

خواجه پندارد که روزی، ده دهد

او نمی داند که روزی ده دهد.

انصاف نیست کسی بگوید هستی پر از شرور است؛

چنان که به دور از معرفت است که برخی از ما تنها در پی رخدادی از این دست، تازه به یاد بیافتیم که چقدر در برابر عظمت خداوند بیچاره و عاجزیم!

باری، بی معرفتی است که وقتی زمین این چنین کریمانه و به امر الهی ما را سامان داده و چون مادر ما را در دامن خود می پروراند، گستاخانه بر روی آن گام نهیم و یادی از مدیر و مدبر عالم نکنیم.

البته مردم کرمانشاه که هنوز از مهر و محبت به زائران سالار شهیدان (ع) فارغ نشده اند، سهم وافری از معرفت و ادب بندگی دارند.

خداوند به مهر و کرمش همه گذشتگان این حادثه را غرق دریای رحمتش فرماید و تلخی این دست از رخدادها را از ذهن و خاطر بازماندگان شستشو دهد!