کنفرانس رویکردهای واقع گرایانه و پراگماتیستی نوامبر ۲۰۱۷ در نورویچ، انگلستان برگزار می شود.

به گزارش پرس شیعه، کنفرانس رویکردهای واقع گرایانه و پراگماتیستی به مشروعیت دموکراتیک: رقابت تقسیم تجربی – هنجاری ۲۳ و ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷ در نورویچ، انگلستان برگزار می‌شود.

سخنرانان شامل پروفسور دیوید اوون، پروفسور متیو فستن اشتاین، دکتر انزو ریسی، دکتر آندره سانجیووانی و دکتر توماس فسن است.

پرسش از مشروعیت برای اندیشه‌ سیاسی عمل‌گرایانه و واقع‌گرا مهم است. هم رویکردهای واقع‌گرایانه و هم عمل‌گرایانه به مشروعیت به دنبال پرسش از مفاهیم مشروعیتی هستند که اصولاً مبتنی بر رضایت تئوریک یا بر توجیه‌پذیری هنجاری مبتنی بر شروط اخلاقی خارجی هستند. آن‌ها هردو میانجیگری دعاوی مسئولیت را، از دوئیت تا ساختاری، و روشی که این میانجیگری در شرایط ارزیابی‌کننده‌ای بازتاب دارند که توسط مدعیان مسئولیت، منسوبان آن‌ها و فرضیه‌هایی که مشروعیت را معنی می‌بخشند، متناسب یا مؤثر تلقی می‌شوند.

رویکردهای عمل‌گرایانه از قدیم مدل ساخت فرضیه را در فرضیه‌ی سیاست هنجاری به چالش کشیده‌اند و پتانسیل هنجاری را در سخن و اقدام شهروندان ایجاد کرده‌اند. بااین‌حال مشخص نیست که این تغییرات روش شناسانه و نظری چگونه باید به پیشنهادات تشخیصی و هنجاری ترجمه شوند. واقع‌گرایان نرمالیسم و ایدآلیسم را در فلسفه/تئوری سیاسی موردانتقاد قرار داده‌اند تا مبتنی بر منطق و ارزش درونی سیاست جایگزینی برای آن ایجاد کنند. اگرچه رویکردهای واقع‌گرایان حرف چندانی در این مورد نداشته‌اند که چه ادراکی از واقعیت اجتماعی مباحثات آن‌ها را در مورد سیاست و سیاسی مشخص می‌کنند و چه فرضیه‌ی دمکراتیکی ممکن است از واقع‌گرایی آموخته شود.

از شرکت‌کنندگان دعوت می‌شود فهرست موضوعات زیر را در نظر بگیرند:

رؤیاهای یک رویکرد واقع گرایانه-عمل‌گرایانه به مشروعیت دمکراتیک چه باید باشد؟

آیا این رویکرد باید شرایطی عمومی برای رژیم‌های ارزیابی آماده کند؟

آیا باید تلاش کند که پتانسیل هنجاری را در یک زمینه‌ی سیاسی خاص ایجاد کند؟ آیا باید تلاش کند در سیاست مداخله کند؟

چنین رویکردهایی ادعای چه نوع سفارش انتقادی را دارند و آیا آن‌ها چنین سفارش انتقادی را آماده‌سازی می‌کنند؟

در کدام عرصه‌ها باید به دنبال رابطه‌ای بین چنین رویکردها و عرصه‌ی وسیع‌تر فرضیه‌ی انتقادی بود؟

مفاهیم روش شناسانه مخصوصاً برای چگونگی معنی‌دار کردن  «واقعیت اجتماعی» و اضافه کردن «یافته‌ها» به فرضیه‌سازی کدم‌اند (مثلاً در مورد کار در حیطه‌ی مردم‌شناسی)؟

رویکردهای واقع‌گرایانه و عمل‌گرایانه در کجا با هم برخورد می‌کنند؟

مشروعیت دمکراتیک از وسایل واقع‌گرایانه و عمل‌گرایانه در خارج از ملت دولت به چه معنی است؟

مکان سخنان شهروندان برای معنی‌دار کردن مشروعیت دمکراتیک برای مفهوم‌سازی آن ازنقطه‌نظر واقع‌گرایانه و عمل‌گرایانه کجاست؟

مشروعیت واقع‌گرایانه برای فرضیه‌ی دمکراتیک چه معنی دارد؟

آیا یک فرضیه‌ی واقع‌گرایانه از مشروعیت دمکراتیک، یا حتی یک فرضیه‌ی دمکراتیک واقع‌گرایانه می‌تواند وجود داشته باشد؟