کتاب فلسفه امامت در دانش اسماعیلیه در سال ۲۰۱۵ میلادی در هند، چاپ و منتشر شد.

به گزارش پرس شیعه؛ کتاب «فلسفه امامت در دانش اسماعیلیه» تألیف داینا استیگرولد، در سال ۲۰۱۵ میلادی از سوی انتشارات «منوهر» در ۳۴۷ صفحه در هند، چاپ و منتشر شد.

مؤلف این اثر، کارشناس تاریخ اسلام به ویژه الهیات، فلسفه، تشیع و عرفان است و مدرک دکترای خود را از دانشگاه مک گیل مونترال، اخذ کرده است. وی سابقه تدریس در دانشگاه‌های گوناگون کانادا و آمریکا را دارد و قبل از انتشار این اثر، چهار عنوان کتاب و چندین مقاله نیز از او به چاپ رسیده است.

داینا استیگرولد در این کتاب، فلسفه اعتقادی ائمه(ع) در مکتب اسماعیلیه را از زوایای مختلف تحولات تاریخی و فرهنگی، مورد بحث و بررسی قرار داده است. او تلاش دارد به فرایند تکامل امامت در مکتب نزاریه اسماعیلیه(پرجمعیت‌ترین شاخه از مذهب شیعه اسماعیلیه) که از حضرت علی(ع) شروع می‌شود و به امام فعلی‌شان می‌رسد، نگاهی داشته باشد؛ به همین دلیل بخش عمده مطالب با مطالعات تطبیقی مباحث اعتقادی شیعه دوازده امامی و اسماعیلیه اختصاص یافته است.

به نظر می‌رسد که هدف اصلی مطالب این اثر، کشف این نکته است که اسماعیلیه چگونه به اسلام می‌نگرند و اندیشه امامت منوط بر آموزه‌های اسلاف دینی‌شان چیست.

محتوای این اثر ۵ دوره مختلف را در بر گرفته است که عبارتند از: دوره پیش از فاطمیان، فاطمیان و الموت که شامل سل‌های ۱۰۹۴ تا ۱۲۵۷ میلادی و همچنین ۱۳۷۰ تا ۱۸۱۸ میلادی است و همچنین آخرین دوره که از سال ۱۸۱۸ میلادی تا به امروز تشکیل می‌یابد.

در بخشی از این کتاب آمده است که طبق نظر نزاریه اسماعلیه، اگر امامی روی زمین نباشد «ما» و «مکتب ما» هم وجود نخواهند داشت.

تنوع ارزش‌های فرهنگی در بین اسماعیلیه گاهی اوقات در درک و شناخت اسرار و رموز موجود در متون و نمادهای دینی‌شان موانعی ایجاد می‌کند؛ اما نکته اینجاست که در فرهنگ اسماعیله برخی از چیزهای ظاهری گاهی تغییر پیدا می‌کند؛ اما باطن مبانی اعتقادی مربوط به امام همیشه یکسان می‌ماند.

فهرست مندرجات این کتاب به این شرح است:

پیشگفتار: مؤلف در این قسمت بیشتر به ریشه و اصالت تشیع و سپس اسلام پرداخته است.

مقدمه: نویسنده در این بخش علاوه بر بحث کردن با حدیث و فقه شیعی به بزرگانی مثل یعقوب کلینی، بابویه قمی، شیخ مفید، یحیی سهروردی، نصیرالدین طوسی، علامه حلّی، حیدر آملی و همچنین مقایسه بین سنی و شیعه نیز پرداخته است.

ریشه‌یابی اسلام و دوره فاطمیان: این فصل بیشتر حاوی رویداد دوره‌های فوق‌الذکر و بیانگر پروسه شکل‌گیری مکتب اسماعیلی‌ها است.

نزاریه اسماعیلی: تفکیک بین اسماعیلیه‌های شرق و غرب، پایان دوره فاطمیان، بررسی تاریخی دوره «الموت» تهاجم مغول‌ها از جمله محورهای موضوعی این فصل است.

تبلیغ در هندوستان: سیری در تاریخ تبلیغ اسماعیلیه در هند و معرفی شخصیت‌های صوفی مسلک چون پیر شمس و پیر صدرالدین و … در فصل چهارم این اثر مورد توجه ویژه قرار دارند.

آقاخان‌ها از ۱۸۱۸ میلادی تا به حال: معرفی افرادی مثل امام شاه خلیل‌الله و آقاخان و همچنین دانشگاه علیگره در سال ۱۹۱۰میلادی، مراکز آقاخان‌ها در بمبئی و کراچی و فعالیت‌هایشان در شرق آفریقا از سرفصل‌های مهم این بخش کتاب است.

و در آخر هم نتیجه گیری، کتابنامه و فهرست کتاب.