یک استاد دانشگاه در مراسم بزرگداشت عطار مطرح کرد: نکته‌ای که از عطار شاعری یگانه می‌سازد، سلوک و منش اجتماعی او و توجه این شاعر و عارف به مشکلات جامعه خود است.

به گزارش پرس شیعه؛ آیین بزرگداشت عطار نیشابوری، شاعر و عارف قرن ششم، همزمان با روز بزرگداشت این شاعر، ۲۵ فروردین ماه در فرهنگسرای عطار برگزار شد.

حمیدرضا شکارسری، شاعر و پژوهشگر در ابتدای این مراسم گفت: مطالعه زندگی عطار از این جهت مهم است که خواندن و درک شعر این شاعر، زمینه‌ها را برای رشد و درخشش جوانان فراهم می‌کند. او مخاطب خود را تشویق می‌کند که با وجود همه سختی‌ها و تنگناها ناامید نشود و دست از تلاش برندارد.

شاعر مجموعه«چراغانی بی‌دلیل»، عطار را شخصیتی چند بعدی دانست و افزود: عطار شخصیتی است چند بعدی است. او هم شاعر است و هم عارف. در نظم و نثر بی‌بدیل است و طبقه‌های مختلف اجتماعی را به خوبی می‌شناسد. همین شخصیت چندوجهی اوست که موجب می‌شود، مخاطبان با او ارتباط برقرار کنند و از وی الگو بگیرند.

شکارسری به برخی داستان‌سرایی‌ها درباره عطار اشاره و بیان کرد: شاید بسیاری از داستان‌ها درباره عطار، درست نباشد اما نشان‌دهنده این مساله است که مردم در طول زمان‌های مختلف او را دوست داشته‌ و با شعر او ارتباط برقرار کرده‌اند. ضمن این‌که خود عطار داستان‌سرای خوبی بوده و به اجتماع خود توجه داشته است. «منطق‌الطیر» او، گواه این مدعاست.

هرمز علیپور هم یکی دیگر از سخنرانان بود که عطار را یکی از بزرگان معرفت، هنر و شعر ما دانست و افزود: چه خوب که فرهنگسرای عطار در روز بزرگداشت این شاعر به برگزاری مراسم شعرخوانی پرداخته است. برای جوانان امروز خوب است که در سایه شاعر و عارفی چون عطار که هفت شهر عشق را پشت سر گذاشته شعر بخوانند و با یکدیگر آشنا و مهم‌تر از همه از اندوه تنهایی رها شوند.

عرفان، بی‌توجه به مسایل اجتماعی نیست

آگیتا محمدزاده، استاد دانشگاه نیز در سخنانی به آثار عطار از زبان خود او اشاره کرد و گفت: برمبنای عباراتی که نوشته خود عطار است آثار مسلم وی عبارت‌اند از: «خسرونامه» که همان کتابی است که به الاهی‌نامه مشهور است و به طبع رسیده، «اسرارنامه»، «طیورنامه» که به «منطق‌الطیر» مشهور است،«مصیبتنامه» و «مختارنامه» که جمع رباعیات است.

محمدزاده همچنین بیان کرد: خود عطار فقط از آثار منظومش نام می‌برد و از تذکره اسمی به میان نیاورده است. آثار عطار، داستان‌هایی روایی هستند که در خلالشان داستان‌های دیگری روایت می‌شود، شیوه کهن که بازمانده فرهنگ هند و اروپایی است و مشابه آن در «هزار و یکشب» و «کلیله و دمنه» که قدمت پیش از اسلام دارند دیده می‌شود و البته پس از عطار، این شیوه در مولانا نیز ادامه می‌یابد. باقی کتاب‌هایی که به نام عطار بیش از هفتصد سال است در شهرهای مختلف قلمرو اسلام نوشته و نشر میشود، اثر عطار نیست و کتاب‌هایی است نازل ،چه از نظر فرم و چه از نظر محتوا، که البته از هم جدا نیستند- که نویسندگانشان خواسته‌اند برای برجای ماندن کتاب‌هایشان از نام عطار استفاده کنند..

این استاد دانشگاه، به اهمیت توجه به سلوک اجتماعی عطار اشاره و بیان کرد: اما نکته‌ای که از او شاعری یگانه می‌سازد، سلوک و منش اجتماعی اوست. عطار جزو سه شاعر برتر عرفان اسلامی – ایرانی است و بسیار مورد توجه. برخلاف آنچه تصور می‌شود که عرفان نسبت به مسایل اجتماعی بی‌تفاوت است و یکسره از زمین گسسته است، کسانی مثل ابوسعید، عطار و بیشتر عرفای سه قرن نخست، کنشگری‌های مهمی در ارتباط با حکومت و مسائل اجتماعی و سیاسی داشته‌اند.