فیدل کاسترو رهبر افسانه ای کوبا در جدیدترین اظهارات خود به گونه ای سخن گفت که حکم خداحافظی با مردم این کشور پیش از مرگ را داشت.

به گزارش پرس شیعه به نقل از رویترز، «فیدل کاسترو» رهبر سابق کوبا، روز گذشته در کنگره حزب کمونیست این کشور حاضر شد و به عنوان آخرین سخنران اقدام به سخنرانی کرد.

فیدل در سخنان خود گفت: بزودی من ۹۰ ساله می شوم، بزودی همانند بقیه آرام خواهم گرفت. نوبت هر کسی فرا می رسد، ممکن است این آخرین باری باشد که من در این اتاق سخنرانی می کنم.

این اظهارات در حالی بیان می شد که فریاد «فیدل، فیدل» محل برگزاری جلسه کنگره را پر کرده بود.

فیدل کاسترو در ادامه گفت: آرمان های کوبای کمونیست باقی می مانند. به عنوان شاهدی در این سیاره اگر شما به سختی و با صداقت و شان و منزلت کار کنید می توانید محصولات و کالاهای فرهنگی مورد نیاز بشر را تولید کنید.

فیدل کاسترو با نام کامل فیدِل آلخاندرو کاسترو روث زادهٔ ۲۱ مرداد ۱۳۰۵ خورشیدی برابر با ۱۳ اوت ۱۹۲۶ میلادی سیاستمدار و انقلابی کوبایی است. کاسترو زمانی که دانشجو بود به یک گروه دانشجویی پیوست که علیه فساد سیاسی مبارزه می‌کردند. او در سال ۱۹۴۷ میلادی عضو حزب مردم کوبا شد که به حزب ارتدوکس هم شهرت داشت. وی سپس رهبر جناح چپ حزب شد و همان سال داوطلب عضویت در یک گروه مسلح برای مبارزه علیه نظام رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن شد. این گروه نتوانست از کوبا خارج شود. بارها فیدل کاسترو در طرح‌ریزی و اجرای این‌گونه نقشه‌های ضد امپریالیستی نقش داشت.

او در ۱۹۵۹ میلادی توانست، نظام فالگنسیو باتیستا را شکست دهد و حکومت کوبا را دست گیرد.

وی علاوه بر رهبری انقلاب کوبا، از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۶ به عنوان نخست وزیر کوبا و سپس به عنوان رئیس جمهور این کشور از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۶ (زمان بیماری) مشغول فعالیت بود. حزب کمونیست کوبا که تنها حزب سیاسی در نظام تک حزبی کوبا است از سال ۱۹۶۵ تا سال ۲۰۱۱ تحت رهبری وی اداره می‌شد. بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۷۶ میلادی دبیرکل حزب، رهبری حکومت را در دست دارد.

کاسترو یکی از نمادهای انقلاب کمونیستی در آمریکای لاتین به شمار می‌رود. در دوران زمامداری وی در کوبا صنایع و تجارت ملی‌سازی شد و اصلاحات سوسیالیستی دولت در سراسر جامعه به اجرا در آمد. کاسترو هم‌چنین دو دوره دبیر کل جنبش عدم تعهد بود.

کاسترو یکی از شخصیت‌های بحث برانگیز جهان معاصر بوده است. وی جوایز مختلف بین‌المللی به دست آورده و حامیانش او را قهرمان سوسیالیسم، ضد امپریالیسم و بشردوستی و کسی که توانسته استقلال کوبا را در برابر امپریالیسم آمریکا حفظ کند، می‌دانند. در مقابل منتقدانش وی را یک دیکتاتور تمامیت خواه می‌دانند که دولتش باعث موارد متعدد نقض حقوق بشر، آوارگی بیش از یک میلیون کوبایی و تضعیف اقتصاد کشور شده است.