شیراز- در مراسم تجلیل از بانوی شاعر پیشکسوت فارس از کتاب شور پروانه رونمایی شد.

به گزارش پرس شیعه به نقل از مهر، رییس اداره کتابخانه های عمومی شهرستان داراب در گفتگو با خبرنگار مهر با اعلام این خبر، گفت: همایش تجلیل از این بانوی بانوی شاعر دارابی توسط اداره کتابخانه های عمومی داراب و با همکاری انجمن ادبی حافظ این اداره برگزار شد.

جعفر ماهار افزود: در این همایش شاعران و اهالی فرهنگ و ادب شهرستان داراب به بیان مطالبی در خصوص زندگی شخصی و حرفه ای این بانوی شاعر پرداختند.

وی با بیان اینکه پروانه نطقی در سن ۷۳ سالگی هنوز در محافل ادبی حضور جدی دارد گفت: عشق به عنوان روشن ترین و زیباترین رابطه انسانی در اشعاراین بانوی شاعر شجاعانه به کار گرفته شده است.

این درحالیست که پروانه ناطقی زاده دهم آذرماه ۱۳۲۲ در خانواده ای مذهبی و اهل مطالعه است. دوران تحصیل را از دبستان تا دبیرستان در آموزشگاه بهار داراب گذرانید که به قول خودش بهار زندگی اش در همین آموزشگاه بهار بود.

ماهار ادامه داد: از آنجاکه در داراب امکانی برای ادامه تحصیل دختران وجود نداشت در هجده سالگی به دعوت خانم سیده علویه مدیر وقت دبستان و آقای ندیمی فسایی ریاست فرهنگ وقت در دبستان آزرم به صورت حق التدریس مشغول تدریس شد. اما پس از ازدواج به دلیل مسائل و مشکلات زندگی مشترک نتوانست به تدریس ادامه دهد.

وی افزود: دوری از تدریس و مدرسه نتوانست پروانه ناطقی را از یار مهربانش جدا کند و خانه نشینی او نتوانست مانعی در رشد تخیلات شعری او باشد، به گونه ای که این تخیلات و احساسات باعث شد وی را به سمت و سویی ببرد که دست به قلم برده و اشعاری زیبا بسراید.

رییس اداره کتابخانه های عمومی شهرستان داراب با بیان اینکه هر چند در ابتدا دلنوشته های وی به صورت چیستان و طنز منظوم بودند، اما با تحقیق و تجربه اندوزی و مطالعه در اشعار شاعران بزرگ این سرزمین و همچنین پشتکار وافر آثارش شکل جدی تری به خود گرفت و اشعارش دیدی تازه در افق زندگی وی رقم زدند، اظهار کرد:پس از تشکیل انجمن های ادبی شهرستان مانند انجمن ادبی نیما، باران و … اشعارش مورد نظر و نقد ادب دوستان قرار گرفت و با شرکت مستمر در این انجمن ها توانست تا حدودی عطش خویش را در آموختن سیراب کند.

وی تاکید کرد: آثار این بانو بیان دردها و احساساتی بود که به گفته خودش برای خودش تازه و آرام بخش بود. درخلق آثارش از طبیعت الهام می گیرد و در واقع در پس نمادهایی از قبیل درخت، سبزه و نور، گل و آسمان و پروانه و … تنها یک هدف نهفته است و آن اینکه نشان داده شود فرار از آلام و ناکامی های زندگی میسر نیستو مراحل مختلف زندگی کشمکش های سختی در رویارویی با دردها و رنج هایی است که ناگزیر از پذیرش آنها هستیم.