دو گروه مسلح احرار الشام و جیش الاسلام از حمایت مالی عربستان و قطر و ترکیه قرار دارند اما چرا نام آنها هنوز در فهرست تروریسم درج نشده است؟

به گزارش پرس شیعه؛ موانع و مشکلات زیادی بر سر راه راهکارهای سیاسی در سوریه وجود دارد. باوجود اینکه توافق وین بر لزوم تهیه فهرست گروههای تروریستی در سوریه تاکید می کند اما این ماموریت هنوز به طور کامل انجام نشده و فهرست یاد شده تنها محدود به جبهه النصره و گروه داعش شده است.

سایر گروههای مسلح بویژه جیش الاسلام و جنبش احرار الشام تاکنون از این فهرست مستثنی شده اند. نام این دو گروه از ماههای اولیه بحران سوریه نمایان شد اما چرا اینقدر اصرار می شود که نام این دو گروه در فهرست سیاه تروریستی – براساس توافق وین- قرار نگیرد؟

دهها هزار جنگجوی جیش الاسلام به طور اساسی در ریف دمشق و تاحدودی در ریف های حمص و حماه و ادلب و درعا و لاذقیه مستقر هستند و با رویکرد سلفی جهادی از حمایت گسترده مالی عربستان برخوردارند. این گروه در کنار النصره در چند جبهه جنگیده و از آنان ستایش کرده و در بسیاری از جنایت ها شرکت کرده است که بارزترین آن، کشتار در روستاهای شمال لاذقیه و عدرا العمالیه در ریف دمشق بود.

اما جنبش احرار الشام نیز با القاعده در ارتباط است و تعدادی از جنگجویان خارجی این گروه در نبردهای القاعده در افغانستان و عراق جنگیده اند و تفکر سلفی جهادی دارند و از حمایت مالی ترکیه و قطر برخوردارند و علاوه بر این، اداره گذرگاههای مرزی سوریه با ترکیه را در کنترل دارند و درآمد گذرگاه مرزی تل ابیض در ریف رقه را با گروه داعش تقسیم می کنند. گروه احرار الشام در کنار جبهه النصره جنگیده است و روابط بسیار خوبی با این جبهه دارد.

رسوایی گروههای تروریست و نقش آنها در بحران سوریه ضربه ای به کشورهای حامی آنها به شمار می رود. اینها ناتوان از فشار نظامی بر نظام سوریه با استفاده علنی از جبهه النصره و داعش شده اند و همین امر باعث شده تا اسم ها را تغییر دهند لذا دو گروه احرار الشام و جیش السلام همه تکفیر داعش و النصره و تئوری نظامی آنها را دارند و کسی که رفتار عملی این گروهها را زیر نظر داشته باشد می فهمد که بین این گروهها تفاوت قابل ملاحظه ای وجود ندارد زیرا همه آنها به گفتمان طائفه ای مذهبی که درصدد کنار زدن دیگران است، پایبند هستند.

علاوه بر این، دو گروه احرار الشام و جیش الاسلام به طور مشخص پوششی برای جبهه النصره به شمار می روند و آنها از مناطق تحت کنترل دو گروه احرار الشام و جیش الاسلام استفاده می کنند.

مخالفت ریاض و آنکارا و پشت سر آنها واشنگن با درج نام جیش الاسلام و جنبش احرار الشام در فهرست تروریسم به این خاطر است که آنها می دانند این دو گروه مسلح ستون فقرات فشار بر دولت و ارتش سوریه هستند و پناهگاه جبهه النصره به عنوان قویترین گروه در مناطق تحت کنترل گروههای مسلح به شمار می روند.

از این منظر است که ایران و روسیه بر درج نام دو گروه احرار الشام و جیش السلام در فهرست گروههای تروریستی پافشاری می کنند و حسین امیرعبداللهیان معاون وزیر خارجه ایران در دیدار با همتای روس خود میخائیل بوگدانف در شهر مسکو از عدم مدنظر قرار گرفتن جدی خواسته های طهران و مسکو انتقاد کرد.

با توجه به اینکه نفوذ عربستان و ترکیه معروف و محدود است، منطق این را می گوید که کسانی که در برابر درج نام گروه احرار الشام و جیش الاسلام در فهرست تروریسم مانع تراشی می کنند؛ همان کسانی هستند که پشت سر این دو کشور منطقه ای می باشند.