کتاب نابرابری جهانی به قلم برانکو میلانویچ از سوی انتشارات دانشگاه هاروارد منتشر شد.

به گزارش پرس شیعه؛ شاید کلمه جهانی شدن، طی سالهای اخیر بارها به گوش هر یک از ما خورده باشد. اکثریت مردم از طبقات مختلف جوامع دنیا احتمالا نگاهی مثبت به این واژه نسبتا نوین دارند یا دست کم واکنشی منفی هم به آن از خود نشان نمی دهند.

بسیاری از ما راجع به مزایای جهانی شدن از جمله توسعه اقتصادی، تبادل فرهنگی، اقتصاد آزاد، کاهش بیکاری و … کم و بیش مطالبی شنیده ایم.

اما این مزایا در بهترین حالت، یک روی سکه است و روی دیگر جهانی شدن مانند هر پدیده اجتماعی دیگری، معضلات مختص به خود را به همراه دارد. ایجاد تایکون های جدید یا همان سرمایه داران غول آسا در کشورهایی همچون چین و هند یکی از ابعاد منفی همین پدیده جهانی شدن است.

تصور کنید در کشوری مانند هند که در اکثر شهرهای آن، محل زندگی زاغه نشین و سرمایه دار اختلاف مسافت زیادی هم با هم ندارد، کنار گوش یک زاغه نشین هر روز برج های مسکونی و تجاری سرمایه داران مرتفع تر شده و پیدا کردن لقمه ای نان برای او سخت تر. به نظر شما چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا این مساله نتیجه ای جز افزایش سرقت، قتل و سایر جرم های اجتماعی در بر خواهد داشت؟

«برانکو میلانویچ»، کارمند سابق بانک جهانی در کتاب جدید خود به نام «نابرابری جهانی» که توسط انتشارات دانشگاه هاروارد به چاپ رسیده، بحثی نه چندان جدید اما نگاهی از منظر آماری و نو به موضوع نابرابری و عدم وجود تعادل اقتصادی در جهان انداخته است.

«میلانویچ» در این کتاب، نابرابری میان مردم جوامع مختلف به خصوص در میان اقتصادهای رو به رشد را ناشی از دو عامل پیشرفت تکنولوژیک و موضوع جهانی شدن می داند. وی با اشاره مستقیم به اختلاف شدید ایجاد شده میان طبقات مختلف اجتماعی در جوامعی همچون چین و هند از دهه ۱۹۸۰ به این سو و با انتقاد از این که نابرابری اقتصادی در این کشورها میان طبقات بالا و پایین جامعه موج می زند، تنها راه بر طرف کردن این اختلاف را مبارزه جدی این کشورها علیه نابرابری اقتصادی در جامعه می داند.

این نویسنده مشهور، در بخش دیگری از مطالب خود به این نکته اشاره می کند که شاید نابرابری اقتصادی و اجتماعی برای نظام امپرالیسم جهانی مستقیما مشکلی را ایجاد نکرده و رشد سرمایه داری را نیز مختل نکند، اما ضربه سنگینی به لیبرال دمکراسی که در حقیقت راه اصلی نفوذ فرهنگ امپرالیسم در کشورهای جنوب است، خواهد زد و بنابراین ضربه این نابرابری به امپریالیسم به شکلی غیر مستقیم وارد خواهد شد.