کفران نعمت به معنى نادیده گرفتن آن است. شخص منکر دین، به سبب اینکه حقایق و آیات الهى را کتمان مى‏ کند و یا نادیده مى ‏گیرد، کافر خوانده شده است.

به گزارش پرس شیعه؛ استاد قرائتی در ادامه سلسله مباحث تفسیری خود با موضوع تفسیر قطره ای به بیان نکته های آیه ششم سوره بقره پرداخته است.

کفران نعمت به معنى نادیده گرفتن آن است. شخص منکر دین، به سبب اینکه حقایق و آیات الهى را کتمان مى‏ کند و یا نادیده مى ‏گیرد، کافر خوانده شده است.

قرآن، بعد از متّقین، گروهى از کفّار را معرّفى مى‏ کند. آنها که در گمراهى و کتمانِ حقّ، چنان سرسختند که حاضر به پذیرش آیات الهى نیستند و در برابر دعوت پیامبران، زبان قال و حالشان این بود:

«سواء علینا أوَعَظتَ ام لم تکن من الواعظین» (شعراء، ۱۳۶) براى ما وعظ و نصیحت تو اثرى ندارد، فرقى ندارد که پند دهى یا از نصیحت دهندگان نباشى.

اگر زمینه مساعد و مناسب نباشد، دعوت انبیا نیز مؤثّر واقع نمى‏ شود.

باران که در لطافت طبعش، خلاف ‏نیست‏

در باغ لاله روید و در شوره‏زار، خَس‏

*پیام‌ های آیه:

*لجاجت و عناد و تعصّب جاهلانه، انسان را جماد گونه مى‏ کند. «سواء علیهم»

*روش تبلیغ براى کفّار، انذار است. اگر انذار و هشدار در انسان اثر نکند، بشارت و وعده ‏ها نیز اثر نخواهند کرد. «سواء علیهم ءانذرتهم ام لم تُنذرهم»

*انتظار ایمان آوردنِ همه‏ مردم را نداشته باشید. «…لا یؤمنون» در آیه‏ى ۱۰۳ سوره یوسف مى ‏فرماید: «وما اکثر النّاس ولو حَرصتَ بمؤمنین» هر چند آرزومند و حریص باشى، بسیارى از مردم ایمان نخواهند آورد.