نامهربانی میزبانان، آوارگان سوری را ناچار کرد به هنرهای خود متوسل شده و در غربت نیز، نان بازوی خود را بخورند.

به گزارش پرس شیعه؛ میهول سریواستافا در مقاله ای در روزنامۀ فایننشال تایمز، از سوری هایی نوشت که چالشِ آوارگی را به فرصت تبدیل کردند.

بر پایه این گزارش، “ریمو فواد” مردی ۵۰ ساله است که در حلب، شیرینی پزی داشت و سه سال پیش که از شهر خود آواره شد، جز دفترچۀ خانوادگیِ دستورِ ساخت شیرینی، چیزی نداشت.

وی ابتدا در مصر و سپس در لبنان سعی کرد قنادی دایر کند، اما هر دو تلاش او ناکام ماند.

ریمو در این زمینه می گوید: در مصر، مشتری ها برای خرید شیرینی هایم، پول نداشتند و در لبنان، اساساً با سوری ها برخورد بدی می شود.

ریمو، دو سال پیش، کارگاه قنادی کوچکی در منطقه العسکری در استانبول دایر کرد و اکنون کارگاهی چهار طبقه دارد که ۴۰ تن در آن به کار مشغولند. او دو باب مغازه دارد و در تلاش برای گشایش مغازۀ سوم است.

به نوشتۀ سریواستافا، کارگاه قنادی ریمو، تنها نمونه از این پدیده نیست و سوری ها از سال ۲۰۱۱ تاکنون، دستکم چهار هزار شرکت، مغازه، فروشگاه و کارگاه ایجاد کرده اند.