آیت الله مصباح با بیان این که هر کار اختیاری نیازمند شناخت و میل است، گفت: اگر انسان می خواهد ترک لذت آنی کند باید بداند بعدش لذت بالاتری پیدا کرده یا از درد و رنج بزرگتری رهایی پیدا می کند، انسان باید فکر کند که ترک لذت آنی او را به چه منفعت و مصلحتی می رساند.

به گزارش پرس شیعه؛ آیت الله محمد تقی مصباح یزدی رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) دوشنبه شب در جلسه اخلاق ماه مبارک رمضان که در دفتر رهبر معظم انقلاب در قم برگزار شد، گفت: لذت ها همیشه با انسان است کم کم این عوامل گسترش پیدا می کند و چون تضاد بین لذت ها پیش می آید در صدد انتخاب بر می آید.

وی افزود: سه مرحله در این مسیر برای انسان اتفاق می افتد یکی لذت ها و دردهای آنی که معمولا در عرف نیز به همین معنا استعمال می شود، دیگری این است که خود کار لذت و الم ندارد اما مقدمه آن ها است، گاهی در مقام ترجیح است که مصلحت نامیده می شود؛ انسان نهایتا طالب لذت و فرار از درد و رنج است.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با طرح این سؤال که چگونه می توان بر هوای نفس غالب شد، اظهار داشت: هوای نفس لذت آنی است که مانع از لذت بالاتر یا موجب درد و رنج و عذاب اخروی می شود، انسان گاهی نسبت به برخی میل های غریزی و حیوانی به گونه ای می شود که اسیر شده و توان جدا شدن از آن را ندارد.

وی ادامه داد: کسی که عادت به گناهی می کند به سختی می تواند جلوی خود را بگیرد، انسان باید بر هوای نفس خود امیر باشد و بر آن غالب شود، انسان مؤمن باید این تصمیم را بگیرد که تابع هوای نفس نباشد اما کسی که اسیر شده حس می کند که نمی تواند.

آیت الله مصباح یزدی با بیان این که هر کار اختیای نیازمند شناخت و میل است، ابراز داشت: اگر انسان می خواهد ترک لذت آنی کند باید بداند بعدش لذت بالاتری پیدا کرده یا از درد و رنج بزرگتری رهایی پیدا می کند، انسان باید فکر کند که ترک لذت آنی او را به چه منفعت و مصلحتی می رساند.

وی عنوان کرد: در حدیث قدسی داریم هیچ بنده ای نیست که میل خود را بر خواسته من مقدم بدارد مگر این که کارش را پراکنده می کنم، دنیای او را آشفته می کنم، به اندازه ای دلش را مشغول امور دنیا می کنم که به کاری نمی رسد، این موارد آثار این است که کسی میل خود را بر میل خداوند مقدم بدارد.

رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) خاطرنشان کرد: خداوند می فرماید اگر انسان پا بر دل خواه خود گذاشت و به دنبال خواسته خداوند رفت من فرشتگان را می گمارم تا او را حفظ کنند، آسمان و زمین را کفیل روزی او قرار می دهم، من پشتیبان سود چنین بنده ای در تجارت هستم، این دنیایی که انسان با تلاش می رود تا اندکی از آن را به دست آورد اگر این چنین عمل کرد دنیا خاضعانه به سراغ آن ها می رود.

وی اضافه کرد: ممکن است گفته شود کسانی که تابع هوای نفس هستند پول های بسیار اندوخته می کنند اندوخته کردن پول غیر از نفعی است که انسان از زندگی می برد، خوراک یکی از ثروتمندترین استان ما در زمان بچگی نان جو سوخته بود، آنچه که مقدر است نصیب انسان می شود.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان این که کسی که فقط فکر هوای نفس باشد اصلا فکر آخرت نمی کند، گفت: همه انسان ها از این که نیازمند باشند و احساس فقر کنند ناراحت می شوند اما اصحاب دنیا همیشه احساس فقر می کنند تا غنا را از دیگران می جویند، به عنوان مثال چون نیاز به رأی مردم دارد کاری می کند که به او رأی دهد که فقر است.

وی افزود: اگر کسی تابع خواسته خدا باشد و بر هوای نفسش غالب باشد فقط احساس نیاز به خداوند می کند که عزت است، اما هیچگاه نسبت به افراد خم و راست نمی شود و خود را بی نیاز از آن ها می داند، آدمی در دنیا از چند حال خارج نیست.

آیت الله مصباح یزدی با بیان این که انسان ها چند دشته می شوند، اظهار داشت: گروهی فقط دنبال لذت های آنی است که تبعیت از هوای نفس می شود و ویژه کفار است، مؤمنین سه دسته می شوند عده ای انگیزه آن ها این است که از طرق حلال لذت دنیوی بیشتری ببرند همانند این که مال حلال، خانه وزن خوب داشته باشد، عده ای دیگر انگیزه آن ها اخروی است و خیلی توجه به دنیا ندارند دسته ای دیگر در عالمی دیگر زندگی می کنند و لذت آن ها به خوردن، آشامیدن و حورالعین نیست بلکه لذتشان محبت خداوند است.

وی ادامه داد: اگر فکر کنیم که با مخالفت با هوای نفس روزی انسان زیاد شده، سبب تأمین سعادت آخرت می شود و خداوند او را دوست می دارد تصمیم قطعی می گیرد که با هوای نفس مخالفت کند و به دنبال رضای الهی باشد.