آیت الله مصباح با بیان این که حب دنیا زمانی مذموم است که جای محبت خدا و حب آخرت را بگیرد، گفت: آنچه مذمت است ترجیح دنیا بر آخرت است، دلبستگی هایی مذموم به شمار می رود که قلب انسان مملو از محبت به دنیا شود و جایی برای محبت به خداوند نباشد.

به گزارش پرس شیعه؛ آیت الله محمد تقی مصباح یزدی رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) چهارشنبه شب در جلسه اخلاق ماه مبارک رمضان که در دفتر رهبر معظم انقلاب در قم برگزار شد، گفت: هوای نفس، حب دنیا و وسوسه های شیطان از عوامل گمراهی انسان هستند.

وی افزود: حب دنیا زمانی مذموم است که جای محبت خدا و حب آخرت را بگیرد، آنچه مذمت است ترجیح دنیا بر آخرت است؛ اصل مذمت دنیا به عنوان عامل لغزش، ذات دنیا و پدیده های دنیوی نیستند؛ تمام مذمت این است که انسان به دنیا دلبستگی پیدا کند به گونه ای که لذات دنیوی او را از لذات پایدار باز بدارد.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان این که هرگونه دلبستگی به دنیا سبب سقوط نمی شود، اظهار داشت: به عنوان مثال محبت بین فرزند و والدین مذموم نبوده بلکه باید باشد، این رفتارهای انسان است که مورد مذمت یا ستایش قرار می گیرد.

وی ادامه داد: دلبستگی های مذموم به شمار می رود که قلب انسان مملو از محبت به دنیا شود و جایی برای محبت به خداوند نباشد، ویژگی اصلی که سبب می شود انسان در برابر لذت های دنیوی خود باخته نباشد این است که انسان به منفعت و لذت بالاتری فکر کند.

آیت الله مصباح یزدی با بیان این که انسان باید بررسی کند که بین انس با خدا و انس با دنیا کدام را انتخاب می کند، ابراز داشت: در عمل باید ببیند جهاد در راه خدا را دوست داشته یا ثروت اندوزی را دوست دارد، حب دنیا دلبستگی هایی است که انسان را از آخرت باز می دارد.

وی عنوان کرد: اگر دنیا وسیله ای برای آخرت باشد بسیار خوب است اما عده ای آخرت را دنیا قرار می دهند تا درامد بیشتری داشته باشند که نوعی کاسبی است، هدف باید شناخته شود و برنامه ها به گونه ای باشد تا به آن هدف خدا پسند برسیم.

رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) خاطرنشان کرد: نباید اجازه داد لذت دنیا مانع رسیدن به اهداف الهی باشد، قرآن کریم سعی کرده بشر را از چنین محبتی که انسان را از سعادت ابدی باز می دارد نهی کند، دلبستگی به خداوند کجا و دلبستگی به اوهام کجا.

وی اضافه کرد: عامل اصلی برای حرکت و فعالیت انسان جلب لذت و منفعت و فرار از درد و عذاب است، به خاطر علاقه انسان به کسب لذت است، وقتی می بیند لذت ها با یکدیگر تزاحم دارند باید انتخاب کند و سعی می کند آنچه از نظر کمیت امتداد بیشتری داشته باشد و کیفیت و شدت لذت بیشتر باشد را انتخاب کند.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان این که قرآن کریم انسان را به فکر کردن درباره زودگذر بودن دنیا وا می دارد و بهترین دارویی که انسان را از خودباختگی درباره لذت های دنیا نجات می دهد را ارائه می کند، گفت: دنیا زودگر بوده و اما آخرت ابدی است، فرض قبول آخرت با دوام داشتن آن متلازم است وقتی انسان می داند آخرت ابدی است چگونه و با چه منطقی لذت آنی را لذت ابدی ترجیح می دهد.

وی افرود: انسان اصالتا برای قرب به خدا آفریده شده است، درست نمی فهمد که قرب الهی چه لذتی دارد اگر کسی بالاتر فکر کند در همین دنیا لذت هایی را درک می کند که با خوردن و آشامیدن قابل مقایسه نیست.

آیت الله مصباح یزدی با بیان این که اگر کسی تعقل کند جمال بی نهایت را درک می کند، اظهار داشت: اصیل ترین راهی که قرآن برای این که انسان را از وابستگی به دنیا برحذر می دارد این است که به انسان می گوید بهترین لذت این است که کیفیت آن بالاترین محسوب شود و هم پایدارترین لذت ها باشد؛ جا دارد که هرجا برای انسان تزاحمی بین لذت دنیا و لذت آخرت پیش آمد دنیا را فدای آخرت کند.