یک مقاله نویسی صهیونیست نوشت: “عبدالفتاح سیسی” رئیس جمهور مصر، “به تمام معنی کلمه” عاشق “بنیامین نتانیاهو” نخست وزیر “اسرائیل” است.

به گزارش پرس شیعه؛ “آریه شاوِت” در مقاله ای که روز یک شنبه در روزنامۀ صهیونیستی “هاآرتس” منتشر کرد، نوشت: یک کمیتۀ بین المللی، اخیراً به قاهره سفر و با سیسی دیدار کرد اما نتوانست او را قانع سازد که حتی به یک مورد از سیاست های کابینۀ نتانیاهو ضد فلسطینی ها، انتقاد داشته باشد.

به نوشتۀ شاوِت، نتانیاهو ثابت کرد که در “تعامل با طاغوت های عرب”، از همۀ سران اسرائیلی برتر است، تا حدی که اکنون نتانیاهو به هم پیمان شماری از کشورهای عرب سنی تبدیل شده است.

شاوت سپس خاطر نشان کرد که برخی از سران “اردوگاه میانه رو سنی در جهان عرب، از جمله سیسی، شیفتۀ نتانیاهو هستند” و به طور کلی “هم موافقان و هم مخالفان نتانیاهو، به توانمندی او در بهبود جایگاه منطقه ای “اسرائیل” گواهی می دهند.”

مقاله نویس هاآرتس سپس فاش کرد که همراهی رهبران جهان عرب، نتانیاهو را موفق کرد که در اوج تنش ها و تحولات منطقه “اسرائیل” را پیش ببرد، این همراهی، همچنین این توانایی را به او داد که بدون نیاز به درگیر شدن در جنگ های بی فایده، امنیت را حفظ کند.

شاوِت، با اذغان به این که نتانیاهو، نخست وزیرِ تندروترین کابینۀ تاریخِ رژیم صهیونیستی است، علت این موفقیت او را، در یک جمله خلاصه کرد: “او مشخصاً دوست محرمانۀ نزدیکِ رهبران جهان عرب است”.

شاوت در ادامه از این که رهبرانی از “اسرائیل” که بیش از دیگران طرفدار صلح با جهان عرب هستند، نمی توانند با رهبران عرب رابطه دوستانه برقرار کنند و نتانیاهوی تندرو به این موفقیت می رسد، ابراز ناخرسندی و شگفتی کرد.

شاوت بر این باور است که نتانیاهو، تربیت یافتۀ پدری مورخ به نام بنتسی نتانیاهو است، به همین سبب “تعامل با طاغوت ها را هم دوست دارد و هم بلد است و به خوبی می تواند با آنان به زبان مشترک برسد”.

شاوت در پایان نوشت: نتانیاهو بلد است با طاغوت ها تعامل کند، چون او در واقع در این دوران زندگی نمی کند، بلکه همچنان در سال های دورِ قرن نوزدهم به سر می برد. به این ترتیب، هرچند وی به فن آوری های پیشرفته عشق می ورزد، اما ثبات را بر آزادی و بازدارندگی نظامی را بر عدالت و برابری ترجیح می دهد و قدرت را مقدس می شمارد و حقوق دیگران را به رسمیت نمی شناسد. شاید به همین سبب که نتانیاهو با کشورهای دموکرات اروپا و همچنین آمریکا دچار مشکل شد تا حدی که حتی منافع راهبردی “اسرائیل” به خطر افتاد.