پژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی گفت: هرگاه انسان جهان را مظهر صفات و اسما پروردگار ببیند و انسان را آینه این صفات بداند، حد اعلای آرامش و صلح درونی محقق می‌شود.

به گزارش شیعه پرس، برنامه «رهیافت» رادیو گفت و گو با موضوع اسلام؛ اصالت صلح یا اصالت جنگ و با حضور محمد رضا یقینی پژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در حوزه دین به روی آنتن رفت.

محمد رضا یقینی در آغاز با بیان اینکه آنچه امروز در جهان و در عرصه تعاملات انسانی بروز یافته است، ناشی از حالات درون انسانی است، گفت: اگر صلح و آرامش در درون انسان‌ها رقم می‌خورد، نمود بیرونی هم پیدا می‌کرد. گام نخست برای اینکه درون انسان این آرامش رخ دهد، این است که قوای درونی انسان باید به یک اعتدالی دست پیدا کند و خواهش‌های نفس جنبه متعادل داشته باشد و در این صورت انسان یک گام به سمت صلح درونی پیش رفته است.

وی بیان کرد: اگر انسان یک وجه متعالی تری پیدا کند و به این مهم دست پیدا کند که زندگی مادی یک زندگی زودگذر و فانی است و هر امکانات و منافعی که به دست بیاورد، زودگذر است و آنچه باقی است، حیات معنوی خواهد بود، یک گام دیگری به سمت صلح می‌رود.

پژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در گفتگو با رادیو گفت و گو در حوزه دین درباره دیگر گام‌های رسیدن انسان به صلح درونی بیان داشت: انسان در درجه متعالی تر، جهان را مظهر صفات و اسماً پروردگار می بیند و اینکه آنچه محقق می‌شود اراده پروردگار است و این اراده در مسیر خیر قرار دارد و انسان نیز آینه این صفات است.

وی تاکید کرد: اگر این مهم محقق شود، حد اعلای آرامش و صلح درونی محقق می‌شود که در قرآن کریم از آن به عنوان نفس مطمئنه یاد می‌شود. چنین انسانی خود به خود در تعامل با دیگران نیز رفتار محبت آمیز و توأم با آرامش خواهد داشت.

یقینی با اشاره به مفهوم محبت اظهار کرد: دامنه محبت گسترده‌تر از عدالت و تعاون است. اصل تعاون به محبت در یک جامعه متعالی و مدینه فاضله بر می‌گردد و چنین انسانی که به نفس مطمئنه دست پیدا کند، به همه جهان محبت دارد و این مهم ناشی از محبتی است که به حق تعالی دارد زیرا انسان‌ها و موجودات دیگر را ناشی از پروردگار می‌داند.

وی افزود: در چنین شرایطی، انسان رفتار صلح آمیزی با انسان‌ها خواهد داشت و حتی اگر بنا به اقتضا بخواهد به خشونت رفتار کند، این خشونت در دل همان محبت معنا می‌شود زیرا این خشونت به قصد اصلاح خواهد بود.