مرسلات یعنی فرستادگان و این سوره مکی است.

 مرسلات به معنی فرستادگان است. منظور از مرسلات در این سوره، فرشتگانی است که برای رساندن وحی الهی، به سوی پیامبران فرستاده می شدند.
در آغاز این سوره، با عبارتهای مختلف به فرشتگان رساننده وحی قسم یاد می شود؛ در آخر سوگندها جواب قسم می آید که: آنچه وعده داده شده اید – یعنی قیامت – قطعاً رخ خواهد داد.
ترجمه و تفسیر مختصر آیات آغاز سوره، چنین است:
سوگند به فرشتگانی که در پی هم روانه می شوند و با سرعت سیری که دارند، مانند تندبادها مأموریت خویش را انجام می دهند.
و سوگند به ملائکه ای که صحیفه های آسمانی را می گشایند، صحیفه هایی که وحی الهی بر آن نگاشته شده است.
قسم به ملائکه ای که با آن وحی، حق و باطل را کاملا از هم جدا می کنند.
و قسم به فرشتگانی که القا کننده ذکر یعنی وحی الهی بر پیامبران خدا هستند؛ که آن وحی، یا عذر و حجت است یا هشدار و بیم.
آری قسم به تمام اینها که آنچه وعده داده شده اید یعنی قیامت قطعاً رخ خواهد داد.
اساس سوره مرسلات توجه به قیامت و تهدید کسانی است که قیامت را تکذیب می کنند. از اینرو عبارت: وای در آن روز بر تکذیب کنندگان در این سوره، دو مرتبه تکرار می شود و یک پنجم این سوره را همین عبارت تشکیل می دهد.
این مطلب نشانگر آنست که در ایام نزول این سوره، قیامت به سختی از سوی مشرکان مورد انکار قرار می گرفت و مردم آن را افسانه می پنداشتند و آن را تکذیب می کردند.
در بخش آخر سوره مرسلات، یعنی در آیات ۴۱ تا ۴۵ نعمت ها و کرامت هایی که در آخرت برای مردم باتقوا مهیاست بیان می شود:
اهل تقوا در زیر سایه ها(ی درختان بهشت) و بر کنار چشمه سارانند، با هر میوه ای که دلخواهشان است. به (آنان گفته می شود:) به پاداش اعمال و کردارتان، بخورید و بیاشامید. گواراتان باد. ما نیکوکاران را چنین پاداش می دهیم. وای در آن روز تکذیب کنندگان.

کتاب گلستان سوره‌ ها – ص ۱۳۷
محمد حسین جعفری