دوران جوانی، دوره و میدان جهاد و پیکار با آمال نفسانی است. البته همه کس هم حریف نفس امّاره نمی ‌شود، فقط پهلوانان حقیقی می ‎توانند در این میدان، اظهار وجود نموده و مدال قهرمانی بگیرند.

به گزارش پرس شیعه؛ پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله صافی گلپایگانی جوابیه مجدد این مرجع تقلید به دانش ‌آموزان کلاس پنجم ابتدایی روستای عبدالتاجدین کنگاور که در بیست سال قبل نوشته بودند را منتشر کرده که در ذیل می آید.

بسم الله الرحمن الرحیم

دیروز در بین اوراقی که از سال ‌های قبل کنار گذاشته بودم، به پاکتی برخوردم که تعداد زیاد برگه‌ های موجود در آن، توجه را به خود جلب می‌ کرد. وقتی نامه‌ های داخل آن را مشاهده کردم، دیدم نامه‌ هایی است از دانش ‌آموزان کلاس پنجم ابتدایی روستای عبدالتاجدین کنگاور، از مناطق محروم آن خطّه که با ارشاد معلّم متدین و متعهّد خود تحت عنوان نامه ‌ای به اینجانب حدود ۲۰ سال قبل نوشته بودند.

چند نامه را مرور کردم، و عطر صفا و صمیمیت و معنویت و تعهّد و دینداری را از آن دوباره استشمام نمودم. با این‌ که در همان زمان، از معلّم متدین و با اخلاق آنها، و نیز دانش‌آموزان عزیز آن مدرسه تشکّر کرده بودم و به ‌عرض مبارکشان رسانده بودم که حقیر قابل این حرف ‌ها نیستم، لیکن پس از گذشت این مدّت، مناسب دیدم محبّت آن معلّم عزیز و دانش ‌آموزان متدیّن را یادآوری کنم. لذا نامه ذیل را خطاب به آن عزیزان تقدیم می ‌دارم:

بسم الله الرحمن الرحیم

استاد عزیز و جوانان محترم (کلاس پنجم ابتدایی سال ۱۳۷۴) روستای عبد التاجدین کنگاور

السلام علیکم و رحمه ‌الله و برکاته

دیروز به مناسبتی نامه ‌های شما عزیزان را که حدود بیست سال قبل به حقیر نوشته بودید، دوباره مطالعه کردم. از تک تک نوشته ‌های شما چیزی جز اخلاق، صفا، صمیمیت، امید به آینده، اراده خدمت به اسلام و اشتیاق به علم ‌آموزی همراه با تهذیب نفس، ندیدم.

به راستی به حال شما غبطه خوردم که در نهایت پاکی و طهارت روح، چگونه نوشته ‌هایتان از اشتیاق به علم‌ آموزی و اینکه بتوانید در آینده به اسلام عزیز و مردم کشور خدمت کنید، حکایت می ‌کرد.

نوشته بودید با راهنمایی معلّم عزیزتان، نماز را یاد گرفته ‌اید و همیشه نماز می ‌خوانید. گفته بودید هر روز برای سلامتی حضرت بقیه الله الاعظم ارواح العالمین له الفدا دعای فرج می‌ خوانید. از احترام خویش به پدر و مادر نوشته بودید و این‌ که می ‌خواهید درس بخوانید تا دانشمند شوید و در خدمت اسلام و مسلمانان باشید، و بسیاری دیگر از فضایل انسانی ذکر کردید که گفته بودید در آن سنّ و سال، به آنها متخلّق هستید.

اکنون که حدود بیست سال از نامه‌ های شما می‌ گذرد، و پای به عرصه مهمّ و خطیر جوانی گذارده ‌اید، می ‌دانم که ان ‌شاء الله هنوز بر عهد آن دوران و وعده‌ هایی که به خداوند متعال و پیامبر بزرگوار و اهل بیت طاهرینش علیهم السلام، و نیز به معلّم عزیز و خودتان داده بودید پایبند و استوارید.

می ‌دانم که در کسوت جوانی هنوز اشتیاق به علم‌ آموزی و خدمت به اسلام، در صدر آمال و آرزوهای شماست.

می ‌دانم که احترام به پدر و مادر، سرلوحه برنامه زندگانی ‌تان است. مطمئنم که هنوز یاد امام زمان علیه ‌السّلام را در دل ‌هایتان زنده نگه می ‌دارید، و یقین دارم که آینده از آن شماست.

بدانید دوران جوانی، دوره و میدان جهاد و پیکار با آمال نفسانی است. البته همه کس هم حریف نفس امّاره نمی ‌شود، فقط پهلوانان حقیقی می ‎توانند در این میدان، اظهار وجود نموده و مدال قهرمانی بگیرند.

شما عزیزان من و هر جوان دیگری، چه بخواهید و چه نخواهید، باید این زورآزمایی و امتحان بسیار سخت و بزرگ را بگذرانید، در مسیر این امتحان، یاد خدا را هرگز فراموش نکنید و از او استمداد کنید که خود وعده فرمود: «وَ الَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا» کسانی که در راه خدا جهاد می ‎نمایند، البته آنان را به راه درست هدایت می ‌کنیم.

و این را نیز بدانید که همه در انتظار شما هستند. خداوند متعال از شما سعی و مجاهدت در علم‌آموزی و تهذیب نفس می ‎خواهد. اسلام و پیامبر بزرگوار آن، در انتظار تحقیقات علمی و درخشش ‌های علمی و دینی شمایند.

اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌ السلام به‌خصوص حضرت بقیه ‎الله الاعظم امام عصر ارواح العالمین له الفداء، از شما انتظارهای بسیاری دارند.

تلاش کنید چنان باشید که از معرفت و بینش بیشتر و آگاهی زیادتر لذّت ببرید‌؛ اوقات خود را به معاشرت ‌های بیهوده، و برنامه ‌هایی که کمالی از آن نه برای روح و نه برای جسم حاصل نمی ‎شود، تلف نکنید. قدر فرصت درخشان جوانی را بدانید، و لحظه ‌ای از کسب و تحصیل کمالات حقیقی غافل نشوید.

به مولانا المهدی حضرت حجّت علیه ‌الصلوه و السلام متوسّل باشید، و بدانید که وجود مقدّس آن حضرت، از موفقیت ‌هایی که نصیب شما می ‎شود، بیشتر مسرور و خوشحال می ‎گردند، چرا که همه فرزندان روحانی آن حضرت هستید، و آن حضرت بیش از هر پدری، توفیقات فرزندان را در علم، عمل و کسب کمال، مسألت و آرزو دارد.

اینجانب ضمن تقدیر و تشکّر مجدد از محبّتی که نسبت به حقیر در آن دوران نشان دادید، برای همه شما بخصوص معلّم عزیزتان دعا می ‎کنم و توفیقات بیشتر شما جوانان برومند و متدیّن را از خداوند متعال مسألت دارم. ان ‌شاء الله موفّق و مؤید باشید

دومین پاسخ آیت الله صافی به نامه دانش آموزان کنگاور بعد از ۲۰ سال

 دوران جوانی، دوره و میدان جهاد و پیکار با آمال نفسانی است. البته همه کس هم حریف نفس امّاره نمی ‌شود، فقط پهلوانان حقیقی می ‎توانند در این میدان، اظهار وجود نموده و مدال قهرمانی بگیرند.  به گزارش خبرگزاری «حوزه» پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله صافی گلپایگانی جوابیه مجدد این مرجع تقلید به دانش ‌آموزان کلاس پنجم ابتدایی روستای عبدالتاجدین کنگاور که در بیست سال قبل نوشته بودند را منتشر کرده که در ذیل می آید.  بسم الله الرحمن الرحیم  دیروز در بین اوراقی که از سال ‌های قبل کنار گذاشته بودم، به پاکتی برخوردم که تعداد زیاد برگه‌ های موجود در آن، توجه را به خود جلب می‌ کرد. وقتی نامه‌ های داخل آن را مشاهده کردم، دیدم نامه‌ هایی است از دانش ‌آموزان کلاس پنجم ابتدایی روستای عبدالتاجدین کنگاور، از مناطق محروم آن خطّه که با ارشاد معلّم متدین و متعهّد خود تحت عنوان نامه ‌ای به اینجانب حدود 20 سال قبل نوشته بودند.  چند نامه را مرور کردم، و عطر صفا و صمیمیت و معنویت و تعهّد و دینداری را از آن دوباره استشمام نمودم. با این‌ که در همان زمان، از معلّم متدین و با اخلاق آنها، و نیز دانش‌آموزان عزیز آن مدرسه تشکّر کرده بودم و به ‌عرض مبارکشان رسانده بودم که حقیر قابل این حرف ‌ها نیستم، لیکن پس از گذشت این مدّت، مناسب دیدم محبّت آن معلّم عزیز و دانش ‌آموزان متدیّن را یادآوری کنم. لذا نامه ذیل را خطاب به آن عزیزان تقدیم می ‌دارم:  بسم الله الرحمن الرحیم  استاد عزیز و جوانان محترم (کلاس پنجم ابتدایی سال 1374) روستای عبد التاجدین کنگاور  السلام علیکم و رحمه ‌الله و برکاته  دیروز به مناسبتی نامه ‌های شما عزیزان را که حدود بیست سال قبل به حقیر نوشته بودید، دوباره مطالعه کردم. از تک تک نوشته ‌های شما چیزی جز اخلاق، صفا، صمیمیت، امید به آینده، اراده خدمت به اسلام و اشتیاق به علم ‌آموزی همراه با تهذیب نفس، ندیدم.  به راستی به حال شما غبطه خوردم که در نهایت پاکی و طهارت روح، چگونه نوشته ‌هایتان از اشتیاق به علم‌ آموزی و اینکه بتوانید در آینده به اسلام عزیز و مردم کشور خدمت کنید، حکایت می ‌کرد.  نوشته بودید با راهنمایی معلّم عزیزتان، نماز را یاد گرفته ‌اید و همیشه نماز می ‌خوانید. گفته بودید هر روز برای سلامتی حضرت بقیه الله الاعظم ارواح العالمین له الفدا دعای فرج می‌ خوانید. از احترام خویش به پدر و مادر نوشته بودید و این‌ که می ‌خواهید درس بخوانید تا دانشمند شوید و در خدمت اسلام و مسلمانان باشید، و بسیاری دیگر از فضایل انسانی ذکر کردید که گفته بودید در آن سنّ و سال، به آنها متخلّق هستید.  اکنون که حدود بیست سال از نامه‌ های شما می‌ گذرد، و پای به عرصه مهمّ و خطیر جوانی گذارده ‌اید، می ‌دانم که ان ‌شاء الله هنوز بر عهد آن دوران و وعده‌ هایی که به خداوند متعال و پیامبر بزرگوار و اهل بیت طاهرینش علیهم السلام، و نیز به معلّم عزیز و خودتان داده بودید پایبند و استوارید.  می ‌دانم که در کسوت جوانی هنوز اشتیاق به علم‌ آموزی و خدمت به اسلام، در صدر آمال و آرزوهای شماست.  می ‌دانم که احترام به پدر و مادر، سرلوحه برنامه زندگانی ‌تان است. مطمئنم که هنوز یاد امام زمان علیه ‌السّلام را در دل ‌هایتان زنده نگه می ‌دارید، و یقین دارم که آینده از آن شماست.  بدانید دوران جوانی، دوره و میدان جهاد و پیکار با آمال نفسانی است. البته همه کس هم حریف نفس امّاره نمی ‌شود، فقط پهلوانان حقیقی می ‎توانند در این میدان، اظهار وجود نموده و مدال قهرمانی بگیرند.  شما عزیزان من و هر جوان دیگری، چه بخواهید و چه نخواهید، باید این زورآزمایی و امتحان بسیار سخت و بزرگ را بگذرانید، در مسیر این امتحان، یاد خدا را هرگز فراموش نکنید و از او استمداد کنید که خود وعده فرمود: «وَ الَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا» کسانی که در راه خدا جهاد می ‎نمایند، البته آنان را به راه درست هدایت می ‌کنیم.  و این را نیز بدانید که همه در انتظار شما هستند. خداوند متعال از شما سعی و مجاهدت در علم‌آموزی و تهذیب نفس می ‎خواهد. اسلام و پیامبر بزرگوار آن، در انتظار تحقیقات علمی و درخشش ‌های علمی و دینی شمایند.  اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌ السلام به‌خصوص حضرت بقیه ‎الله الاعظم امام عصر ارواح العالمین له الفداء، از شما انتظارهای بسیاری دارند.  تلاش کنید چنان باشید که از معرفت و بینش بیشتر و آگاهی زیادتر لذّت ببرید‌؛ اوقات خود را به معاشرت ‌های بیهوده، و برنامه ‌هایی که کمالی از آن نه برای روح و نه برای جسم حاصل نمی ‎شود، تلف نکنید. قدر فرصت درخشان جوانی را بدانید، و لحظه ‌ای از کسب و تحصیل کمالات حقیقی غافل نشوید.  به مولانا المهدی حضرت حجّت علیه ‌الصلوه و السلام متوسّل باشید، و بدانید که وجود مقدّس آن حضرت، از موفقیت ‌هایی که نصیب شما می ‎شود، بیشتر مسرور و خوشحال می ‎گردند، چرا که همه فرزندان روحانی آن حضرت هستید، و آن حضرت بیش از هر پدری، توفیقات فرزندان را در علم، عمل و کسب کمال، مسألت و آرزو دارد.  اینجانب ضمن تقدیر و تشکّر مجدد از محبّتی که نسبت به حقیر در آن دوران نشان دادید، برای همه شما بخصوص معلّم عزیزتان دعا می ‎کنم و توفیقات بیشتر شما جوانان برومند و متدیّن را از خداوند متعال مسألت دارم. ان ‌شاء الله موفّق و مؤید باشید      دومین پاسخ آیت الله صافی به نامه دانش آموزان کنگاور بعد از ۲۰ سال