پروندۀ ربایش کودکان یهودی به دست صهیونیست‌ها در نیمۀ دوم قرن گذشته در سرزمین های اشغالی فلسطین، بحث و جدل زیادی در محافل داخلی رژیم صهیونیستی ایجاد کرده است.

به گزارش پرس شیعه؛ این جدل مخصوصا بعد از اعتراف وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی مبنی بر ربوده شدن فرزندان خانواده های یهودی که از یمن و مغرب و تونس به اراضی اشغالی سفر کرده بودند هم زمان با اعلام تشکیل رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸ شدت گرفته است.
مرکز گلوبال ریسرچ تأکید می کند که این اتفاق در مورد هزاران کودک رخ داده است، که به دلایل نژادپرستانه و ترس از یهودیان عرب تباری که از خاورمیانه و شمال آفریقا مهاجرت کرده بودند، از خانواده هایشان جدا شدند.
بر اساس تحقیقاتی که کابینۀ رژیم صهیونیستی انجام داده است، کودکانی که در آن برهۀ زمانی ربوده شده اند مرده اند.
اخیرا تعدادی از خانواده های اسرائیلی در شبکه های اجتماعی به این موضوع اعتراض کرده اند که باعث ایجاد دردسر برای تل آویو شده است، زیرا مادرانی که بعد از زایمان فرزندان خود را تحویل نگرفته اند می گویند که به رغم ادعای مسئولان بیمارستان مبنی بر فوت نوزدان، جسد یا گواهی فوت به آنها تحویل نشده است، و فرزندان تعدادی از مادران هم به زور از آنها گرفته شده است.
این مرکز پژوهشی همچنین فاش کرد که بیش از ۸ هزار کودک از خانواده هایشان به این روش ربوده شده اند که همگی از خانواده های یمنی، تونسی و مغربی بودند؛ با این حال رژیم صهیونیستی همه اسنادی را که حاوی اطلاعاتی در زمینۀ سرنوشت این کودکان است، مخفی کرده.
یکی از نکات بحث برانگیز این پرونده این است که احتمالا هدف از ربایش کودکان، تحویل آنها به خانواده های یهودی است که از اروپا می آمدند، تا نسبت یهودیانی که داخل اراضی اشغالی به زبان عربی صحبت می کنند و فرهنگ عربی دارند کاهش یابد.
این فرایند با اطلاع وزارت بهداشت رژیم صهیونیستی و تعدادی از قضات عالی رتبه انجام می شد تا انتقال سرپرستی کودکان راحت تر انجام گیرد.
اسناد نشان می دهد که بن گوریون، اولین نخست وزیر رژیم صهیونیستی، مغز متفکر این ایده بود و اعتقاد داشت که افزایش تعداد کودکان خانواده های عربی، تهدیدی برای این رژیم خواهد بود.