واقعه ی غدیر که پیامبر اکرم اسلام آن را «افضل اعیاد» خطاب کردند (۲)، «بزرگترین عید برای اهل سنت» و بزرگترین نقطه ی اشتراک بین دو مذهب است.

 دو مذهب شیعه و سنی از آن هنگام بوجود آمدند که داستان غدیر و بعد از آن اتفاقات ناگوار سقیفه پیش آمد (۱) که این نوشتار در پی شرح سقیفه نبوده اما در صدد اثبات نکته ای بس قابل توجه در باب غدیر می باشد، که با اثبات آن به مدد از عقل و نقل و کتاب و سنت قطعا هر عقل سلیمی خواهد دانست که هرچه بعد از داستان غدیر در قالب مخالفت بوجود آمده و یا بیاید از تمامی جهات محکوم بوده و خودبخود از صحنه ی هستی محو می گردد.

امّا آن نقطه ی عطف، این است که واقعه ی غدیر که پیامبر اکرم اسلام آن را «افضل اعیاد» خطاب کردند (۲)، «بزرگترین عید برای اهل سنت» است چرا که ثبوت آن برای تشیع امری بدیهی است اما اثبات آن برای اهل سنت مطلبی است که قطعا بزرگترین نقطه ی اشتراک بین دو مذهب خواهد بود، که این نوشتار به براهین نشآت گرفته اند از منابع خود اهل تسنن این بحث را به کرسی حقّانیت خواهد نشاند:

اما اثبات به وسیله ی عقل:

می دانیم که کتاب آسمانی اسلام «قرآن کریم» می باشد و در آن کتاب آیه ای بنام آیه ی اکمال وجود دارد. آیه ی «الیوم اکملت لکم دینکم . . . و رضیت لکم الاسلام دینا» (۳) – امروز دین شما را برایتان کامل کرده و به اسلام به عنوان دین شما راضی شدم.

جماعت بسیاری از علمای اهل سنت، روایت نزول آیه ی اکمال در روز هجدهم ذی الحجه در سرزمین غدیر خم نازل شده است را در کتاب های خود نقل کرده اند. که در اینجا به جهت رعایت اختصار به اسامی برخی آنها اشاره می نماییم:

الف-ابو حافظ ابو جعفر محمد بن جریر طبری (۴)

ب-حافظ ابو نعیم اصفهانی (۵)

ج-ابوالحسن بن مغازلی شافعی (۶)

د-حافظ ابوالقاسم حسکانی (۷)

ر-خطیب خوارزمی (۸)

ز-شیخ الاسلام حمّویی (۹)

و-جلال الدین سیوطی شافعی (۱۰)

ه- عماد الدین ابن کثیر دمشقی (۱۱)

پس معنای آیه ی شریفه این می شود که:

«آن اسلامی که مقصد تمام انبیا و مرسلین است، اسلامی که بنصّ قرآن (۱۲) منتهی الآمال ابراهیم خلیل است، خداوند مرضیّ خود قرار داد اما بشرط ولایت اسدالله الغالب ، امام ، علی بن ابی طالب علیه السلام ، و همچنین دین که تا امروز کامل نبود ، من دین را به سبب ولایت علی علیه السلام برای شما کامل نمودم.»

قطعا تمامی اهل سنت مشرف به دین مبین اسلام اند، پس همگی اگر دین خود را کامل و مرضی خدای سبحان می دانند به سبب ولایت مولی الموحدین است و بدیهی است که این اتفاق برای هرکس که مرهون بعثت پیامبر خاتم است بزرگترین عیدها و جشن هاست.

بنابراین انتصاب علی بن ابی طالب به عنوان خلیفه ی بلافصل بعد از نبی مکرم اسلام بزرگترین عید برای اهل سنت می باشد و این خود مهم ترین نقطه ی اشتراک بین شیعه و سنی می باشد که البته با کمی بصیرت نقطه ی واحده خواهد شد.

اما اثبات آن بوسیله ی نقل:

بسیاری از اعاظم اهل تسنن در آثار و کتب خویش صریحا به این مطلب اشاره کرده اند که روز هجدهم ذی الحجه از اعیاد اهل اسلام است و بدیهی است به برهانی که قبل ثابت شد بزرگترین عیدهاست:

اول) ابوریحان بیرونی در کتاب « الآثار الباقیه عن القرون الخالیه » آن را از اعیاد اهل اسلام برشمرده است . (۱۳)

دوم) ابن طلحه شافعی در کتاب « مطالب السوول» می نویسد:

«امیرالمومنین علیه السلام در شعر خود از روز غدیر خم یاد کرده و این روز ، روز عید و گردهمایی می باشد ، زیرا دراین روز پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله امیر مومنان را به این جایگاه بلند اختصاص داده است و او را بدان مشرّف ساخته است ، نه دیگران را.» (۱۴)

ونیز می گوید:

«معنایی که برای واژه مولی درباره ی رسول خدا صلی الله علیه وآله ممکن است ، همان معنا را رسول خدا برای علی عیله السلام قرار داده و این مقامی بس والا و منزلتی بلند است که تنها به او نه غیر او اختصاص داه است.»

سوم) کتاب « وفیات » ابن خلکان:

از چندین جای آن این برمی آید که بنام گذاری این روز به عنوان عید میان مسلمانان اتفاق نظر وجود دارد. (۱۵)

چهارم) ثعالبی در کتاب «ثمار القلوب»:

«. . . یکی از دلیل های عید بودن غدیر آن است که شیخین (ابوبکر وعمر) و زنان پیامبر و صحابه ی دیگر بدستور پیامبر صلی الله علیه وآله آن را به امیرمومنان علی علیه السلام تبریک گفتند و تبریک گفتن از ویژگی های اعیاد و شادی هاست.» (۱۶)

پس همه مسلمانان وظیفه دارند به تبعیت از پیامبر اکرم و صحابه این روز را به خاطر ولایت امیر المومنان گرامی بدارند.

و این عید بزرگ و عظیم بزرگترین نقطه اشتراک شیعه و سنی است.

منابع :

۱ – شیعه در اسلام ص ۱۸

۲ – مصباح المتهجّد ص ۵۲۴

۳ – المائده / آیه ی شریفه ۳

۴ – کتاب الولایه / نسخه ی خطی / بی جا

۵ – ما نزل من القرآن فی علی علیه السلام ص ۶۵

۶ – مناقب علی بن ابی طالب ص ۱۸ ح ۲۴

۷ – شواهد التنزیل ج ۱۰۰ ص ۲۰۱ ح ۲۱۱

۸ – المناقب ص ۱۳۵ ح ۱۵۲

۹ – فرائد السّمطین ج ۱ ص ۷۲ ح ۳۹

۱۰ – درّ المنثور ج۳ ص۱۹ / الاتقان فی علوم القرآن ج۱ ص۵۳

۱۱ – البدایه و النهایه ج۵ ص ۲۳۲

۱۲ – البقره/ آیه ی شریفه ۱۲۸

۱۳ – الآثار الباقیه عن القرون الخالیه ص ۳۳۴

۱۴ – مطالب السئول ص ۵۳

۱۵ – وفیات الاعیان ج ۱ ص ۶۰ / ج۲ ص ۲۳۳

۱۶ – ثمار القلوب ص ۵۱۱