اقتصاد بحرین طی سالیان اخیر بحرانهای زیادی را پشت سر گذاشته و هم اکنون فقط نامی از آن باقی مانده است.

به گزارش پرس شیعه به نقل از سایت مرأه البحرین، ولیعهد این کشور سال ۲۰۰۲ زمانی که به شهر الدراز رفت، صلاح دید به جای سیاست درباره اقتصاد سخن بگوید و با شیخ عیسی قاسم دیدار کرد.
وی در سال ۲۰۰۸ پس از تکمیل اعضای کابینه جدیدش، خبر از چشم انداز ۲۰۳۰ داد.

پس از گذشت ۵ سال از انتفاضه ۱۴ فوریه، از اقتصاد بحرین فقط نامی باقی مانده و هر لحظه رو به زوال است.

وام های دولت ۵ برابر (۵۰۰درصد) و کمبود بودجه ۵۳ درصد افزایش یافته و دولت در برابر این ناکامی وحشتناک و ترمیم اقتصادش فقط باید جیب فقرا رجوع کند.
یارانه بنزین، گوشت و برق برداشته شد و دولت مالیاتها و جریمه ها را افزایش داد و محدودیتهای دیگری اعمال کرد.

با اقتصاد بیمار؛هزینه زندگی به شدت و ناگهانی جهش یافت و بسیاری منبع درآمدها خود را از دست داده وخانواده های زیادی به زیرخط فقر رفتند.

درخواست برای کالا کاهش یافت، بازارها رو به کساد رفت و مشکلات اقتصادی بیشتر از هر زمان دیگری رخ نشان داد.
به عبارت دیگر چشم انداز۲۰۳۰ نیز به فراموشی سپرده شد اما نظر سلمان بن حمد آل خلیفه ولیعهد بحرین چیز دیگری است.
وی یکشنبه گذشته ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۶ در مراسم جشنی که با عنوان ” اولین دیدار دولتی ” برگزار شد،گفت: کشور طی ۸ سال گذشته و در زمان چشم انداز خود فقط شاهد (موفقیت، دستاوردها، پیش تازی،رفاه ، تحول گسترده بی وقفه، روند درست، تلاش زیاد و ارائه خدمات بهتر ) بوده است.

اگر وضعیت اینگونه است، چرا ولی عهد این نشست را “اولین نشست دولتی” نام نهاده است؟

در این نشست، ولی عهد؛معاون اول نخست وزیر فیلمی مستند و نمایشگاهی از داستانهای موفقیتشان را برای مسئولان دولتی به نمایش گذاشت.

تنها دیدگاه جدید ولی عهد که بالای سکو از آن سخن گفت؛ پرداخت مالیات در برابر ارائه خدمات سریع دولتی بود.

باید گفت مساله تمسخر آمیزاولین نشست این بود که در سخنرانی هیچ یک از شرکت کنندگان حرفی از مشکلات حتی برای یک بار نیز به گوش نرسید بنابراین هدف از این دورهمی چه بود؟

در این نشست به جای کلمه مشکلات و بحرانها از کلمه چالش استفاده می شد و تنها چالشی که از زبان ولی عهد خارج شد فقط انقلاب ۱۴ فوریه بود.

ولی عهد درباره این درگیری سیاسی شعله ور میان رژیم و مخالفان که از ۵ سال پیش آغاز شده،گفت : سال ۲۰۱۱ برای دورکردن ما از مسیر پیشرفت و توسعه تلاشهایی شد اما ما با این چالشها مبارزه کردیم.”

اما جا داشت ولی عهد با مردم و دولت صراحت داشته باشد و مانند سال ۲۰۰۴ که در حضورش فیلم مستندی از فقر و بیکاری بحرینی ها نمایش داده شد،صداقت داشته باشد.

ولیعهد بحرین باید امروز از ناکامی چشم انداز ۲۰۳۰ سخن بگوید و دولت نیز استعفا دهد و برای مردم امکان انتخاب دولتی با اراده و بر اساس منافع اشان فراهم شود .