معاون حزب جمهوری خلق ترکیه حضور ناتو در خلیج فارس را پاسخ نامناسب برای نگرانی های امنیتی منطقه دانسته و بر لزوم ایجاد ساختار امنیتی با مشارکت همه کشورهای منطقه تاکید کرد.

به گزارش پرس شیعه به نقل از خبرگزاری مهر-گروه بین الملل- پیمان یزدانی:پس از خروج انگلستان در سال ۱۹۷۱ از منطقه خلیج فارس حضور نظامی کشورهای اروپایی و غربی در این منطقه هر چند کم رنگ تر شده است، اما این حضور نظامی هرگز قطع نشد و همواره به اشکال و طرق مختلف ادامه یافته است.

درحوزه سیاسی و اقتصادی این حضور با تشکیل شورای مشترک شورای همکاری خلیج فارس- اتحادیه اروپا و در حوزه نظامی با امضای قراردادهای نظامی همچنان ادامه دارد.

دور جدید تلاش کشورهای غربی در قالب سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) برای حضور نظامی در خلیج فارس در نشست سران کشورهای عضو ناتو در سال ۲۰۰۴ در استانبول رقم خورد.

در این نشست اعضای ناتو با تصویب سند ابتکار همکاری استانبول (ICI) از کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس دعوت کردند تا به همکاری های امنیتی و نظامی با ناتو وارد شوند.

بر اساس این طرح ناتو اعلام کرد تصمیم دارد برای بالا بردن امنیت و ثبات، روابط خود با کشورهای خاورمیانه را تقویت کند.

تلاش برخی کشورها از جمله انگلستان، فرانسه، ترکیه و توافق چند روز گذشته کویت با ناتو را می توان در راستای سیاست های گسترش ناتو مورد بررسی قرار داد.

در همین راستا گفتگویی با «عثمان فاروق لوغ اوغلو» معاون حزب جمهوری خلق و معاون وزیر خارجه اسبق ترکیه انجام شده است که مشروح آن در زیر آمده است:

*ترکیه در صدد ایجاد یک پایگاه نظامی در قطر است و در عین حال شاهد آن هستیم که انگلستان و فرانسه هم پایگاه های خود در بحرین و ابوظبی را تاسیس کرده اند. گفته می شود در نظم امنیتی جدید تعریف شده از سوی آمریکاف این کشور قصد دارد تامین امنیت منطقه را به متحدان خود بسپارد. نظر شما در این خصوص چیست؟

چند سال قبل باراک اوباما رئیس جمهور امریکا از تغییر در استراتژی جهانی آمریکا خبر داد و اعلام کرد که تمرکز سیاست های خود از خاورمیانه و اروپا را به آسیا و آسیای جنوب شرقی متمرکز خواهد کرد. همین امر موجب شد تا آمریکا از مداخلات نظامی در مقیاس بزرگ در خاورمیانه خودداری کند و خیلی خود را در این مناطق درگیر نکند. این سیاست آمریکا موجب ایجاد نوعی خلاء قدرت در منطقه می شد که می خواست آن را با متحدان خود پر کند. حضور نظامی و فعالیت های ترکیه ، بریتانیا و فرانسه در خلیج فارس را می توان بخشی از این سیاست و استراتژی آمریکا دید. حال سوال اینجاست که آیا چنین اقدامی منطقه را امن تر خواهد کرد؟ قطعا خیر، آنچه که منطقه به آن نیاز دارد یک ساختار امنیتی جدید است که بطور منطقه ای طراحی شود.

*در روزهای گذشته دبیر کل ناتو و مقامات کویتی توافقنامه همکاری امضاء کردند. اهمیت این توافق چیست و آیا ارتباطی به تحولات اخیر منطقه دارد؟

توافق اخیر ناتو و کویت محصول سند ابتکار استانبول(ICI ) در سال ۲۰۰۴ است که در نشست سران ناتو در آن نشست تصمیم گرفته شد روابط دو جانبه ناتو و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس توسعه یابد. البته تحولات سوریه و برخی نگرانی های مرتبط با ایران کشورهای حاشیه خلیج فارس می تواند در زمان امضاء این توافق موثر بوده باشد. همچنین عدم تمایل آمریکا برای ورود کلان به مسائل منطقه نیز می تواند در این اقدام ناتو موثر بوده باشد.

*آیا این توافق موجب افزایش بی اعتمادی بین کشورهای منطقه به ویژه ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس نخواهد شد؟

ایران به احتمال زیاد با توافق ناتو و کویت اعتراض خواهد کرد و اعلام خواهد داشت که تهدیدی از جانب ایران متوجه کشورهای حاشیه خلیج فارس نیست و لزومی ندارد که ناتو در منطقه حضور یابد. آنچه که امروز منطقه نیازمند آن است انجام گفتگوهای قوی بین ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای اعتمادسازی است. به اعتقاد من حضور ناتو در منطقه پاسخ صحیحی به نیازهای امنیتی منطقه نیست.

*امنیت واقعی زمانی برقرار خواهد شد که تمامی کشورهای منطقه از جمله ایران و عراق هم احساس امنیت کنند. آیا حضور ناتو در منطقه بر پیچیدگی های امنیتی منطقه نخواهد افزود؟

امنیت واقعی و دراز مدت در منطقه زمانی برقرار خواهد شد که همه کشورهای منطقه هم از جانب یکدیگر احساس امنیت کنند و هم از حیث تهدیدات خارجی. اگر آمریکا موجبات نگرانی های امنیتی ایران را برطرف کند این مسئله بطور زیادی فضای امنیتی منطقه را بهبود خواهد بخشید. امنیت منطقه ای باید محصول داخلی باشد تا دوام داشته باشد، محصولی که حاصل همکاری و وحدت کشورهای منطقه باشد.